İmam (a.s.) bu durum karşısında şöyle buyurdu: "Allah-u Teala, sizi hakkımdaki bu duygunuz ve yardımınız karşısında muttakilerin en güzel mükafatıyla mükafatlandırsın." Bu sırada o iki genç savaş meydanına doğru yöneldi. Meydana giderken birbirleri ile yarışıyorlardı; bazen de çadırlara doğru dönüp yüksek bir sesle, "Esselam-u Aleyke yebne Resulüllah"...

Cevn, Ebuzer Gifari'nin azadlı kölesidir. Ebuzer'in vefatından sonra İmam Hüseyin (a.s.) zamanında onun hizmetinde bulunmuştur. Onunla beraber Mekke'den Kerbela'ya ulaşmıştır. Kılıç yapımından anlayan Cevn, Tasua gecesi de kılıçların yapımıyla ilgilenmiştir. Savaşın en şiddetli anlarında kendini meydana atarak İmam (a.s.)'ı müdafaa etmek isteyen bu siyahî köle, "İmam Hüseyin (a.s.)'ın...

Refah ve rahatlıkta çanağınızı yalayanlardan olup zorluk, musibet ve düşmanın karşısında sizi yalnız bırakmam doğru mudur? Evet bedenim kötü kokulu, hasebim düşük ve rengim siyahtır; kokumun güzel, hasebimin şerif ve rengimin de ak olması için bana da cennete gitmeye bir yol bırak. Allah'a and olsun ki benim şu siyah kanım...

"Firuzan yüz otuz döğüşçüyü okla ve yüz yirmi yedi kişiyi kılıçla öldürmüştü. Hz. Hüseyin (a.s.)'ın yanına dönmek istedi. Mufaddal oğlu Osman o mazluma bir kılıç darbesi indirdi. Onu atından düşürdü. Ama o yaya olarak savaşa devam ediyordu. Es'ad o hâli görünce hücum etti. Onu geriye almak istedi. Fakat...

İmam Hüseyin (a.s.)'ın ashabından birinin Türk olan kölesi Vazih, düşmanla kahramanca savaştıktan sonra yere yıkıldı. İmam Hüseyin (a.s.)'ı yardımına çağırdı. İmam (a.s.) yardımına geldi ve boynuna sarıldı. Son nefeslerini büyük bir iftiharla yaşayan Vazih şöyle dedi: "Kim benim gibi olabilir. Resulüllah (s.a.v.)'in evladı yanaklarını yanaklarıma dayamış." Sonra da...

"Ömer huzura gelip savaş meydanına gitmek için izin istedi. İmam (a.s.) şöyle buyurdu: "Bu, babası öldürülen bir gençtir, annesi onun savaş meydanına gidip öldürülmesine razı olmayabilir." Bu fedakâr genç İmam (a.s.)'ın sözünü duyar duymaz: "Hayır, Allah'a and olsun ki, canımı sana feda etmeyi ve kanımı senin yolunda dökmeyi annem emretmiştir"...

"Yezid'in askerleri Numan Mukatil'in yardımına koşup biçare Hâşim'e hücum ettiler. Civanmert Hâşim üç bin namertle savaşırken ansızın Mukatil b. Numan'la karşılaştı. O mel'unu bir vuruşta öldürdü. Sancağını da yere indirdi. En sonunda aldığı yaraların çokluğundan, sıcağın şiddetinden kendisine zayıflık geldi. Bedbaht bir düşman askerinin vuruşu ile şehadet şerbetini içti."...

Kerbela Toprağı Kana Doymuyordu Ehl-i Beyt'in Şehadet Şerbetini İçmesi Aliyyü'l-Ekber'in Şehit Edilişi Müslim b. Akil'in Oğlu Abdullah'ın Şehadeti Hz. Kâsım b. Hasan'ın Şehadeti İmam Ali'nin (a.s.) Oğlu Ömer'in Şehadeti İmam Ali'nin (a.s.) Oğlu Osman'ın Şehadeti Hz. Abdullah b. Hasan'ın Şehadeti İmam Hüseyin (a.s.)'ın Kundaktaki Evladının Şehadeti Hz. Abbas'ın Şehadeti Hikmetler

"Mehmed b. Mikdad ve Abdullah bin Ducane meydana girdiler. Savaşa başladılar. ... En sonunda düşman onlara hücuma geçmişti ki, Hz. Hüseyin (a.s.)'ın askerlerinden Ebu Tâlib oğlu Ali (a.s.)'ın kölesi Sa'd ile Rebia oğlu Kays ve Süveyd oğlu Şiys ve Karat oğlu Ömer, Müslim ve Hammat, o iki savaşçının imdadına koştular....

Kerbela toprağı ashabın kanları ile sulanmıştı. Sıra yavaş yavaş İmam Hüseyin (a.s.)'a geliyordu ki, Ehl-i Beyt'inden Ali Ekber öne atıldı ve savaş meydanına girmek için izin istedi. Ali Ekber, İmam Hüseyin (a.s.)'ın Ehl-i Beyt'inden ilk şehit olan kişidir. Kerbela sırasında 18 veya 27 yaşında olduğuna dâir rivayetler vardır. Bu...