MEKKE’NİN FETHİ’NDE HZ. RESÛLULLAH’IN YANINDA YER ALMIŞTIR (2)
Ebu Süfyan önce kızı Ümmü Habibe'ye gitti. Ümmü Habibe Peygamber Efendimizin (s.a.v.) zevcesi idi. Ebu Süfyan kızından şefaat isteyecekti. Ümmü Habibe kendisini soğuk karşıladığı gibi, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) oturduğu yere oturmasın diye minderi toplayıp kaldırdı. Hz. Ebu Bekir'e, Hz. Ömer'e, Hz. Ali'ye (a.s.) başvurdu... `Resûlullah'a (s.a.v.) karşı kimse himayeye alınamaz' diyorlardı. Hatta ashabdan en yakın dostu olan Sa'd bin Ubade bile onu geri çevirdi." 538 Ebu Süyfan, son çare olarak Hz. Fâtıma'ya (a.s.) başvurdu. O esnada Hz. Fâtıma'nın yanında Hz. Hasan (a.s.) vardı. Ebu Süfyan: "Ey Muhammed'in kızı! Bari Sen beni himaye etsen olmaz mı?" diyerek âdeta yalvardı. Hz. Fâtıma (a.s.), "Ben bir kadınım ve kimseyi himaye edemem" diye cevap verdi. Ebu Süfyan: "Ya Fâtıma, bari bu oğluna söyle de halkın huzurunda beni himaye ettiğini söylesin. Bana bu da yeter. Zira Senin bu çocuğun dünyanın son devrine kadar Müslümanların büyüğü olarak anılacaktır" diyerek Hz. Hasan'ı (a.s.) gösterdi. Hz. Fâtıma (a.s.): "Oğlum henüz küçüktür. Kimseyi himaye edecek ve kimseye söz ve garanti verecek yaşta değildir" diye özür beyan etti. 539 Hz. Fâtıma (a.s.) Babasının Ebu Süfyan'a yazdığı sert mektuptan sonra Mekke'ye karşı bir seferin yapılacağını anlamıştı. Resûlullah on bin kişilik ordusu ile beraber oruçlu olarak Medine'den Mekke'ye doğru sefere başladı. Hz. Fâtıma (a.s.) bu seferde İslam ordusuyla beraber Babasının yanında yer aldı. Mekke Hicret'in 8. yılında Ramazan ayında fethedildi. 538 Prof. Dr. Haydar Baş, Rahmeten-li'l-Âlemin, c. 2, s. 208 539 Mevabü'l-Ledünniyye, El-Kastalanî, c. 1, sy. 161