İNKITÂ-YI VAHY
Kaynaklar, ilk birkaç vahiyden sonra inkıtâ-yı vahyden (vahyin kesildiğinden) bahsederler. Kesilme müddeti hakkındaki rivayetler, 40 gün ile 3 sene arasında muhteliftir. Bu süre zarfında Hz. Muhammed (s.a.v.), derin bir teessür ve ümitsizliğe düşmüş ve Hz. Cebrail kendisine görünerek teskin etmişti. Bu inkıtânın gerçek sebebini bilemeyiz ama görülen hikmetleri şöylece hülasa edebiliriz: Resulûllah'ın, ıstırap ve elemlere dayanmaya önceden alıştırılarak olgunlaşmasını temin etmek. Allah Resulü, ilk vahiy geldiğinde fazlaca telaşlanmış, ruhu vahyin ağırlığı karşısında sarsılmıştı. Vahye ara verilerek, ruhunun ve sâir latifelerinin biraz sükûn bulması ve sonraki vahiylere hazırlanması. Vahye daha çok ihtiyaç duymasını temin etmek. Peygamber de olsa, vuslat için firkat gereklidir. Zira bu sûretle, Hakk'a hasret çoğalır. Varlık, hasret şeklinde zuhur eder.