İMAM HÜSEYİN’İN (A.S.) MÜBAREK BAŞI UBEYDULLAH’IN ÖNÜNDE (2)

---

Bu sözler karşısında oradan ayrılan Zeyd, etrafındaki insanları Ubeydullah'ı desteklemeleri nedeniyle tenkit etmiştir. 648 Taberî'de bu konuşma daha detaylı olarak verilmektedir: "Humeyd bin Müslim der ki: "Ömer b. Sa'd beni çağırdı. Ev halkının yanına varmamı, Ömer'e Allah'ın bir fetih ve zafer nasip ettiğini ve kendisinin sıhhat ve afiyette olduğunu müjdelememi bana emretti. Ben de onun ev halkına giderek bildirilecek şeyleri bildirdim. Sonra İbn-i Ziyad'ın yanına gittim. İbn-i Ziyad köşkünde halk ile oturuyordu. Müsaade edilince bazı kişilerle birlikte ben de içeri girdim. Hüseyin (a.s.)'ın başı İbn-i Ziyad'ın önüne konmuştu. İbn-i Ziyad'ın elindeki değnekle onun ön dişleri arasına dokunup durduğunu görünce, ashabdan Zeyd bin Erkam, ona, "Çek şu değneği! O dudak ve dişlerden ki, kendisinden başka ilah bulunmayan Allah'a yemin ederim ki; Resulüllah (s.a.v.)'in dudaklarını o dudakların üzerine koyarak onları öptüğünü görmüşümdür" dedi ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. İbn-i Ziyad, "Allah senin iki gözünü ağlattı! Vallahi eğer sen kocamış, bunamış, aklı gitmiş olmasaydın, şimdi senin boynunu vurdururdum" dedi. Zeyd bin Erkam kalkıp gitti. Halkın, "Vallahi, Zeyd bin Erkam bir söz söyledi ki, eğer İbni Ziyad onu işitseydi kendisini muhakkak öldürürdü" dediklerini işittim. Onlara, "Ne dedi?" diye sordum. 648Taberî, Tarih, c. 6, s. 262; İbn'ül Esir, el-Kâmil, c. 8, s. 190; Belazurî, Ensab, c. 3, s. 412-