HZ. ÖMER/FARUK-U AZAM (4)
Vali tayin etmekte olduğu bir adamın, çocuklarına merhameti olmadığını tesbit edince, onu vali tayin etmekten vazgeçti ve şöyle dedi: "Bir adam ki, kendi çocuklarına bile merhamet ve şefkati olmaya, onu Müslümanlar üzerine musallat etmek revâ değildir." O Ömer ki, sık sık nefs muhasebesi yapar ve şöyle derdi: "Ya Rabbi! Ben sert ve şiddetliyim; bana tatlılık ve yumuşaklık ver! Ben zâifim, bana kuvvet ihsan et! İşlerini elime aldığım milleti doğru yolda yürütmenin bana liyâkatini bahşet." O, öyle bir kanaat sahibi idi ki, bir davete geç kalışını şöyle izah etti: "Bir gömleğim vardı, yıkamıştım, kurusun diye bekledim." Hicret'in 13. yılı Cemaziyelahir'in 22. salı günü Peygamber halifeliği makamına geçti. On buçuk senelik halifeliği zamanında Fars ve Doğu Roma'yı dize getirdi. İslam ordularını dünyanın dört bir yanına gönderdi. Bu devrede adaletin timsali oldu. Nihayet 23. Hicret senesi Zilhicce ayının 26. salı günü Peygamber Mescidi'nde sabah namazını kılarken şehid edildi. Henüz ruhunu teslim etmeden evvel, ölüm döşeğinde iken, katilin, Ebu Lü'lü isimli köle olduğunu öğrenen Hz. Ömer (r.a.) sevindi ve şöyle dedi: "Allah'a hamd olsun ki, bana bu işi yapan Müslümanlık iddiasında biri değildir." Ömer (r.a.) yaralanınca yere serildi, bu hâliyle Abdurrahman b. Avf Hazretlerine işaret edip, onu imamlığa geçirdi. Namaza verilen öneme bakınız!.. Üç gün yaralı kaldıktan sonra şehid oldu. Vasiyetinde Resul-i Ekrem'in (s.a.v.) yanına defnolunmak istedi. Hz. Aişe (r.ah.) validemizden müsaade istendi. O da müsaade edince, adalet güneşi Ömer (r.a.), Resul-i Ekrem (s.a.v.) Efendimizin yanına defnedildi. Şu sözler onun: "Dünyadan bana üç şey sevdirildi; maruf ile emir, münkerden