HZ. HATİCE DÜĞÜN GECESİNDE DE ANILMIŞTI
Peygamberimiz Hz. Fâtıma ve Hz. Ali'nin yanından çıkacağı sırada bir kadının içeride olduğunu gördü. Dedi ki: "Kimsin?" Dedi ki: "Esma", dedi ki: "Çıkmanı emretmedim mi?" Esma diyor ki: "Evet, ya Resulallah. Anam babam Sana feda olsun. Benim amacım Senin emrine karşı çıkmak değildir. Fakat ben Hatice'ye bir söz vermiştim. Hatice ölüm döşeğindeyken ağladı. O'na, `Dünya kadınlarının efendisi ve Peygamberin (s.a.v.) eşi olduğun, Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından cennetle müjdelendiğin halde ağlıyor musun?' dedim. Dedi ki: `Bunun için ağlamıyorum. Fakat zifaf gecesi bir kadın sırlarını açacağı başka bir kadına ihtiyaç duyar. İhtiyaçlarını gidermek için ondan yardım ister. Fâtıma henüz çocuk denecek yaştadır. Zifaf gecesinde O'na yardım edecek birinin bulunmamasından korkuyorum.' Dedim ki: `Ey efendim, Sana söz veriyorum. Eğer o zamana kadar yaşarsam, Senin yerine bu görevi üstleneceğim.' Bu sözleri duyan Resûlullah (s.a.v.) ağladı ve "Allah aşkına bunun için mi bekledin" dedi. "Evet" dedim. Ve Resûlullah (s.a.v.) Bana dua etti. 215 215 Keşfü'l-Gumme, 1/368