HZ. ALİ/VELAYETİN BAŞI (7)
ölürsem, siz de onu öldürürsünüz. Eğer kurtulursam, Ben ne yapacağımı bilirim." Kılıç darbelerinin acısını içine çekerken son dakikalarında oğullarını yanına çağırıp onlara nasihat etti: "Benim iki gözümün nurları! Allah'a kulluktan ayrılmayınız. Dünya size gelse bile, siz ondan kaçın! Dünyadan herhangi bir şey elde edemediğiniz için kasavet çekmeyiniz. Daima hakkı söyleyiniz. Yetimlere acıyınız, zavallılara imdat ediniz! Her işiniz Allah için olsun. Zalime düşmanlığınız ve mazluma sevginiz hep Allah için olsun, Allah'ın emrini yerine getirirken işlerine gelmeyenlerin hiç sözünü dinlemeyiniz!" Son sözü kelime-i şahadet oldu. İmam-ı Ali (k.v.) Kûfe Mescidi'nin yanına gömüldü. Aynı gün katili hapisten çıkarılıp idam edildi. Abdullah İbn-i Mes'ud diyor ki; "Hz. Ali'den başka hiçbir fert, halka; "Bir müşkülünüz varsa Bana danışın" diyemezdi. Zira, Hz. Ali şöyle buyururlardı: Allah'ın Kitabı'nı Bana sorunuz! Hiçbir ayet nâzil olmamıştır ki, Ben onun kim hakkında ne vesileyle, hangi sebeple, gece mi gündüz mü, dağda mı sahrada mı indiğini bilmeyeyim." İbn-i Abbas: "İlmin onda dokuz payı Ali'ye verildi. Ve geriye kalan biri de insanlara dağıtıldı" der. Resul-i Ekrem (s.a.v.), O'nun hakkında, "Ali, hüküm ve kaza işinde hepinizden üstündür" buyurdu. Hz. Ömer (r.a.), O'nun hakkında; "Eğer Ali olmasaydı, Ömer helak olmuştu. Ali, bizim en büyük kadımızdır" der. Bir gün Derrar b. Hamza'ya dediler ki; "Ne olur, bize Ali'yi anlatın." O da şöyle anlattı: "Ali (r.a.) hikmetle söyler, adaletle hükmeder. İlim O'nun yüre-