HZ. ALİ’NİN VE HZ. ZEYD’İN MÜSLÜMAN OLUŞU (3)
rihçiler şöyle yazıyor: "Ali, Peygamber ile her zaman beraberdi. Peygamber ibadet için şehir dışındaki dağlara ve çöllere gittiği vakit bile Ali'yi yanında götürürdü." 41 Hz. Ali bu konuda şöyle diyor: "Her yıl Hira Dağı'na çekilir, kulluğa koyulurdu. O'nu ben görürdüm başkası göremezdi." 42 Buradan anlaşılıyor ki, Hz. Peygamber, risaletten önce de sık sık Hira'ya gitmekteydi. "Ben çocukluk çağlarında Hira Dağı'nda Peygamberin yanında iken, O'ndan dökülen vahiy ve risalet nurunu görüyor, O'nun nübüvvet kokusunu duyuyordum." 43 İmam Câfer-i Sâdık buyuruyor ki: "Emirü'l-mü'minîn, İslam Peygamberinin bi'setinden önce risalet nurunu görüyor ve vahiy meleğinin sesini duyuyordu." Hz. Peygamber bu konuda Hz. Ali'ye şöyle buyurdu: "Eğer Ben son peygamber olmasaydım, Sen Benden sonra nübüvvet makamına en layık kişi olurdun. Ama Sen Benim dost ve vârisimsin. Sen muttakîlerin önderi ve rehberisin." 44 Hz. Ali çocukluk çağlarında işittiği sesler hakkında şöyle diyor: "O'na vahiy gelirken, şeytanın feryadını duyduğumda, "Ya Resulallah, bu feryat nedir?" diye sordum. Buyurdu ki: "Bu feryat eden şeytandır. Kendisine halkın kulluk etmesinden ümidi kesti artık. Sen Benim duyduğumu duymadasın, gördüğümü görmedesin. Ancak sen peygamber değilsin, fakat vezirsin." 45 41 Şerh-u Nehcü'l-Belâğa, c. 13, s. 208, İbn-i Ebi'l-Hadîd 42 Nehcü'l-Belâğa, 192. Hutbe 43 Şerh-u Nehcü'l-Belâğa, İbn-i Ebi'l-Hadîd, c. 13, s. 197 44 Şerh-u Nehcü'l-Belâğa, İbn-i Ebi'l-Hadîd, c. 13, s. 310 45 Nehcü'l-Belâğa, Kâsıa Hutbesi; Hz. Ali'ye Neler Yaptılar, Cafer Sübhanî, s. 34