HENDEK SAVAŞI (M.626) MUCİZELER, İHANETLER, HİKMET VE İBRETLER (12)
duklarını, bu sebeple tekrar gizli bir ittifak yaptıklarını, suçlarını affettirmek için de Kureyş ve Gatafan'ın bazı ileri gelenlerini rehin alıp Müslümanlara vermeyi planladıklarını söyleyerek böyle bir hataya düşmemeleri gerektiğini güya bir dost olarak haber verir. Bunun üzerine şüpheye düşen Ebu Süfyan, Ben-i Kurayzalıları denemek için; "Biz buraya reislerinizin teşvikiyle geldik. Ama siz ağır davranıyorsunuz. Bizim burada uzun zaman kalacak hâlimiz de yok. Askerlerimiz aç kalmaktan şikayetçi, hayvanlarımız telef olmaya başladı. Hiç olmazsa yarın hep beraber bir hücuma çıkalım da bu işi bitirelim" der. Ben-i Kurayza Yahudileri ise; "Yarın cumartesi. Biz o gün iş yapmayız. Öbür gün savaşabiliriz. Ancak ileri gelenlerinizden yetmiş kişiyi rehin vermelisiniz ki, onları kalemizde tutalım ve güzellik içinde olalım" cevabını verirler. Böylece her iki grup da güya birbirlerini sınar ve Nuaym'ın kendilerine anlatmış olduklarının ne kadar doğru olduğunu anlamış olurlar. Kurayzaoğulları Yahudileri, Müslümanlarla olan muahedelerini bozduklarına çok pişman olurlar; ancak iş işten geçmiştir. Birleşik ordu içinde ise ihtilaflar gündeme gelmeye başlar; 20 günden beri kimse bir başarı elde edememiştir. Böylece Hz. Peygamberin soğuk savaş taktiğinin başarısı, kendini göstermeye başlamıştı. Ümidi kırılan bazı kafir kabileler, geri dönme hazırlıklarına girişmişlerdi bile. Zaten, harbe müsait olan Şevval ayının da sonuna yaklaşılıyordu. Müslümanların teessürü de büyüktü. Hz. Peygamber, savaşın son günü ikindi namazında şöyle dua ediyordu: "Allah'ım! Ey Kur'an'ı gönderen Rabbim! Ey düşmanların hesabını tez gören Rabbim! Şu küfür topluluğunu kır. Onları hezimete uğrat. İradelerini sars, Allahım!" Dua sonrası, sevinç izleri belirir Hz. Peygamberin mübarek yüzünde. Ashabına müjde verir; Allah, yardımı vaad etmiştir.