HABEŞİSTAN’A ZORLU YOLCULUK (2)
Mekke'yi sessizce terk eden bu sahabiler, Habeş Necaşisi ve halkı tarafından çok güzel karşılandılar. Buraya yerleştikten sonra da ibadetlerini îfâ, dinî inançlarını yaşama hususunda herhangi bir engel ve zorlukla karşılaşmadılar. İlk giden kafilenin iyi karşılanması; Mekke'deki Müslümanlara ümit veriyordu. Ve bir sene sonra ikinci bir kafile daha Habeşistan yolunu tuttu. `Rabbimiz Allah'tır' dedikleri için doğup büyüdükleri yurtlarından çıkarılan bu insanlar, dinlerini ve akidelerini korumak ve de bu inançlarını kabullenecek insanların irşadına vesile olmak gayesiyle Habeşistan'a gidiyorlardı. Bu kafilenin başında Hz. Peygamber'in amcası Ebu Tâlib'in oğlu Hz. Câfer bulunuyordu. Kafile 80 kişi kadardı. Bunlar da sağsalim Habeşistan'a ulaşmış; orada aradıkları sükûn ve ibadet serbestisine kavuşmuşlardı. Kureyşliler, bu durum karşısında telaşlanmaya başladılar. Hicret edenleri geri almak için Amr b. As ve Abdullah İbn-i Ebi Rebia'dan müteşekkil bir heyeti birtakım hediyelerle Habeş kralı Necaşi'ye gönderdiler. Bu iki elçi Habeş kralına, saray eşrafına, rahiplere getirdikleri kıymetli hediyeleri takdim ederek Müslüman muhacirlerin geri çevrilmesini istediler. Kralın etrafındakiler bu işe razıydılar, fakat Necaşi, Müslümanları dinlemeden hiçbir karar veremeyeceğini kesin olarak bildirdi. Necaşi'nin sorularına Câfer b. Ebi Tâlib cevap verecekti. Aslında Amr b. As hediyeler verdiği eşrafa, kralın Müslümanları dinlememesini sağlamalarını tenbihlemişti. Ama bu istek, geri tepmişti. Küfrün ve zulmün hak ve doğru olanın karşısında âciz kalacağını çok iyi bildiğinden her devir müşriklerinin de âdeti olduğu üzere, Müslümanın davasını anlatamadan zulme uğratılmasını istiyordu, Amr b. As. Hz. Câfer, öncelikle elçilere üç soru sormak üzere izin istedi. Sorular şöyleydi: "Biz, tutulup efendilerimize iade edilecek köleler miyiz? Biz haksız yere birinin kanını mı döktük ki, kanı dökü-