BİRİNCİ AKABE BİATI (4)
basından sohbet izni alır. Onu dinlerken, zaten kalabalık olan cemaat konuşmaya, kıpırdaşmağa, uyumaya başlar. Hz. Pir, bu arada teşrif ederek şöyle hitapta bulunurlar:"Geçenlerde canım yumurta yemek istedi; hanımımdan pişirmesini rica ettim. Tavayı kızdırıp içine tereyağı saldığında `cızzz' etti." Sıradan bir olayı dinlemelerine rağmen, "cızzz" sözünü duyduklarında oradakilerden kimisi ağlamaya, kimisi `Allah' diye sayha atmaya başladı. Duruma şaşıran oğluna dönerek Hz. Pir; "Evlat gördüğün gibi; ağızla değil, kalb ile sohbet edilir" buyurdular. Dolayısıyla, İslam davetçisini başarılı kılacak en önemli husus; kalbinden kibir, gurur, riya gibi pislikleri atarak; kalbini Allah ve Peygamber sevgisi, rıza, şükür, sabır ve ihlas gibi hasletlerle süslemektir. Zaten bunu gerçekleştirmek, her mü'min için farz-ı ayndır. Mus'ab b. Ümeyr, Medineli Müslümanların bir nevi önderliğini yapmakta olan Es'ad b. Zürare Hazretlerinin evinde kaldı. Bu ev, onun tebliğinin merkezi olmuştu. Güzel huy ve nezaketiyle gönüllere nur saçıyordu. Onun inkârcılar karşısında gösterdiği sabır, sevgi ve kucaklayıcılık; benzeri dönemlerde nasıl tebliğ yapılacağına, tebliğcinin nasıl bir metod izleyeceğine ölçü getirmesi açısından ilgi çekicidir. Bir gün, Müslüman ve misafirlerle sohbet ederken, Medine'nin reislerinden Üseyd b. Hudayr yanlarına geldi. Elinde mızrağı vardı ve gayet hiddetliydi. Hz. Mus'ab'a dönerek, "Sen, buraya niçin geldin? Birtakım aklı yarım ve zayıf kimseleri aldatıp azdırıyorsun. Canını seviyorsan, derhal buradan git!" dedi. Hz. Mus'ab ise gayet sakin ve kendinden emin bir şekilde, "Hele biraz dur, otur; sözüme bir kez kulak ver, gayemizi öğren. Beğenirsen kabul edersin, beğenmezsen o zaman bize engel olursun" dedi. Hz. Mus'ab'ın bu cevabı, davasına olan inancının ne kadar kuvvetli olduğunu göstermesi açısından da çok manidardır. Öyle ki;