BETÜL:
Betül, kelime anlamı olarak erkeğe ihtiyacı ve isteği olmayan demektir. Bu lakap Hz. Meryem'e de verilmiştir. İbn-i Esir, En-Nihaye adlı eserde Betül ismi ile ilgili şunları yazıyor: "Fâtıma, `Betül' (ayrılan, kesilen) diye adlandırılmıştır. Çünkü O, kendi zamanının kadınlarından fazilet, din ve soyluluk bakımından ayrılmış (ve seçkinlik kazanmış) tır." Ubeydetü'l-Harevî, "Garibeyn" adlı kitabında şöyle yazıyor: "Fâtıma'nın, Betül diye isimlendirilmesi, eşsiz olduğu içindir. SIDDIKA: Sıddıka kelime mânâsı olarak, çok tasdik eden demektir. Hz. Resûlullah'ın sözlerini en çok tasdik eden ve hayatına geçirerek uygulayan mânâsınadır. ÜMMÜ EBİHA: Babasının anası mânâsındadır. Bu isim bizzat Resûlullah (s.a.v.) tarafından konulmuştur. Hz. Peygamber Hz. Hatice'nin vefatından sonra üç yıl evlenmemiş, bu süre zarfında Hz. Fâtıma babasının tüm ihtiyaçları ile ilgilenmiştir. Onun hizmetinden ve ilgisinden çok memnun olan babası sevgisinin bir göstergesi olarak kendisine bu ismi takmıştır. İbn Abdi'l-Berr, İmam Câfer Sadık'ın (a.s.) şöyle buyurduğunu yazmaktadır: "Resûlullah'ın (s.a.v.)'in kızı Fâtıma'nın (a.s.) künyesi, Ümmü Ebiha idi." 163 163 Bkz. İbn Abdilberr, c. 5, s. 752