ANNESİ HZ. FATIMA (A.S.) (3)
reketine benzeyen bir hareket hissetmeye başladım. İkinci ay sona erene kadar bu haldeydim. Allah'a yemin olsun ki, o hareket ettikçe ben yemekten-içmekten kesiliyordum. Allah beni bundan korudu. Üçüncü ay geçtikten sonra evimde çok bereket gördüm. Dördüncü aya eriştiğimde Hüseyin'le olan hemhâlliğimden dolayı korkum, sıkıntım yok oldu. Devamlı mescidde idim. Sadece gerekli ihtiyaçlarımı karşılamak için mescidden dışarı çıkıyordum. Beşinci ay geçene kadar vakti böyle geçirdim. Altıncı ay geldiğinde karanlık gecelerde lambaya ihtiyacım olmadı. Sessiz bir yerde seccade başına geldiğimde, karnımda tesbih ve takdis sesleri duymaya başladım. Bu olaydan dokuz gün sonra da kendimde güç ve kuvvet buldum." 13 Ebu Hatice, Ebu Abdullah (Câfer) (a.s.)'dan şöyle rivayet etmiştir: "Fatıma (a.s.), Hüseyin (a.s.)'a hamile kalınca, Cebrail Resulüllah (s.a.v.)'e geldi ve dedi ki: "Fatıma bir oğul doğuracak, senin ümmetin senden sonra onu öldürecektir." Bu yüzden Fatıma (a.s.), Hüseyin (a.s.)'a hamile kaldığında bundan hoşnut olmadı, doğurduğunda hoşnut olmadı. Sonra Ebu Abdullah (a.s.) şöyle dedi: "Dünyada bir annenin erkek çocuğu doğurduğunda sevinmediği görülmüş şey değildir. Ancak Fatıma onu doğurduğuna sevinmedi, çünkü öldürüleceğini biliyordu." Şu ayet de bu olayla ilgili olarak inmiştir: 13 Nasihu't-Tevarih