ZÂTÜ’S-SELÂSİL GAZVESİ (3)
mutan, Ebu Ubeyde'nin ise ona yardımcı olması konusunda Ebu Ubeyde'nin gösterdiği anlayış sayesinde anlaştılar. Amr'a uyuşundan dolayı bazı kimseler Ebu Ubeyde'ye itiraz ettiler. Ancak o, bütün bu itirazları yersiz görerek Amr'a itaat edeceğini bildirdi. Bu arada, Amr'ın bazı emir ve düzenlemeleri ashab-ı kiramı rahatsız etti. Ancak, bilhassa Hz. Ebubekir'in anlayış ve olumlu düşüncesi emre itaat edilmesi gerektiğine dair fikirleri etkili oldu. Bu konudaki itiraz ve şikâyetler, fazla büyümeden ve yayılmadan mesele hâl yoluna koyuldu. Amr b. As, 500 kişilik ordusuyla gece ve gündüz ilerleyip Beliylerin yurtlarına akın ve baskın yaptı. Ancak eriştiği yerlerde kimseleri bulamadı. Beliy, Uhre ve Belkaynların yurtlarının sonunda bir düşman topluluğuna rastladılar. Onlarla bir müddet çarpıştılar. Bu esnada, Amir b. Rebia kolundan yaralandı. Müslümanlar hep birden hücum edince, düşmanlar dağılıp hızla kaçışmaya başladılar. Mücahidler kaçışan halkı takip etmek istedilerse de, Amr b. As buna engel oldu. Kudaa, Âmile, Lahm ve Cüzamlılardan biraraya toplanmış olanlardan çarpışma sırasında pek çoklarının öldürüldüğü ve mallarının yağma edildiği; ayrıca kadın, erkek pek çok esirler alındığı ve bundan dolayı bu gazveye Zâtü's-Selâsil Gazvesi denildiği rivayet edilir. Mücahidler, Zâtü's-Selâsil'den Medine'ye yöneldiler. Medine'ye dönüp geldikleri zaman, Peygamberimiz, ashabına; "Amr'ı nasıl buldunuz?" diye sordu.