MÛTE GAZVESİ (2)
ledi. Arkadaşlarıyla vedalaşırken ağlayan Abdullah b. Revâha'ya, neden ağladığı sorulduğunda, "Vallahi ne dünya sevgisinden, ne de sizleri özleyeceğimden ağlıyor değilim. Peygamberimizden, `İçinizden cehenneme uğramayacak yoktur. Bu, Rabbinin yapmayı üzerine vacip ve gerekli kıldığı hükümdür' 65 dediğini işittim. Oraya uğradıktan sonra nasıl döneceğimi bilmediğim için ağlıyorum" cevabını verdi. Resulûllah (s.a.v.), mücahidlere Senniyetü'l-Vedâ denilen mevkide vedalaştı. Mûte'den geri dönemeyen ve şehidlik mertebesine nail olan Abdullah b. Revâha, Peygamberden ayrılırken şu beyitleri okumuştu: "Yâ Resulallah! Bana ezberleyeceğim, aklımdan hiç çıkarmayacağım bir şeyi emir ve tavsiye buyur" dedi. Peygamberimiz, "Sen, yarın, Allah'a pek az secde edilen bir ülkeye varacaksın. Orada, secdeleri, namazları çoğalt!" buyurdu. Abdullah b. Revâha,"Yâ, Resulallah! Bana, nasihatini artır!" dedi. Bunun üzerine Resulûllah Efendimiz, "Allah'ı daima zikret! Çünkü, Allah'ı zikir, umduğuna ermende, sana yardımcı olur!" buyurdular. 65 Meryem, 71