RACİ OLAYI: KAFİRE GÜVEN OLMAZ (2)
Hicret'in dördüncü yılı... Adal ve Kâre kabileleri Hz. Peygamberden irşad heyeti istiyordu. Asım b. Sabit'in riyasetinde on kişilik bir heyet gönderilmek üzere hazırlandı. Yola çıktılar. Başlarına gelecek şeylerden habersiz olarak yollarına devam ettiler. Nihayet Mekke ile Usfan arasında Raci adı verilen tenha bir bölgeye gelmişlerdi ki, iki yüz kişilik müşrik çetesinin baskınına mâruz kaldılar. Mürşid isteyenlerle, bölgenin sakinleri olan Hüzeyl kabilesi anlaşmışlar; Müslümanları yakalayıp Mekke müşriklerine satacaklardı. Asım b. Sabit, arkadaşlarına hemen dağın yamacına sığınmalarını söyledi. "Teslim olursanız sizi öldürmeyeceğiz" diyorlardı câniler. Asım; "Ben, bir kafirin sözüne güvenip de aşağıya inmem" dedi. Rabbine yönelerek; "İlahi, durumumuzu Resulü'ne haber ver, selamımızı ilet" diyerek niyazda bulunduktan sonra kafirlerle çarpışmaya karar verdi. Kıyasıya bir mücadele başladı. Neticede Hubeyb ve Zeyd b. Desinne dışındakiler şehid düştü. Hubeyb ve Zeyd ise, kafirlerin sözüne aldanıp teslim olmuşlardı. Zâlimler, bu iki Müslümanı Mekkelilere sattılar. Hubeyb, Hârisoğullarına satıldı. Zira, o, Bedir günü Hâris'i öldürmüştü. Buna karşılık olarak idam edilecekti. Etek tıraşı olmak için bir ustura istedi, verdiler. Bu esnada, Hâris'in kızlarından birinin küçük çocuğu, Hubeyb'in yanına koştu. Kucağına oturuverdi. Çocuk, bütün herşeyi altüst etmişti. İdam edilecek bir düşmanın kucağına oturmuştu. Herkes manzarayı uzaktan seyrediyordu. Heyecan doruktaydı. Çocuğun annesi feryad ediyordu. Fakat henüz Müslümanları tanıyamamıştı. Bilmiyordu ki Müslüman, değil bir çocuğu, masum bir insanı hatta bir hayvanı bile haksız yere incitmez, zulmetmez, öldürmez. Ancak müşrik kadın, kendi kafa yapısı ile düşünüyor, Uhud Savaşı'nda Hz. Hamza'nın ciğerini yiyecek kadar vahşileşen müşrik kadınların mantığıyla manzarayı değerlendiriyordu: Hubeyb ustura ile çocuğun boynunu uçuracak diye kalbi ağzından fırlayacaktı kadının.