SEVİK GAZVESİ (2)
Ebu Süfyan, gece karanlığında Nadiroğulları Yahudilerinin yurtlarına kadar ilerledi. Huyey b. Ahtab'ın evine vardı. Kapısını çaldı. Huyey, ona kapıyı açmaktan kaçındı ve korktu. Ebu Süfyan dönüp Sellam b. Miskem'e vardı. Sellam, o zaman Nadiroğulları Yahudilerinin reisi ve hazinedarı idi. Ebu Süfyan, içeri girdi. Sellam onu yedirdi, içirdi. Peygamberimizle ashabı hakkında ona bilgiler verdi. Ebu Süfyan, oradan ayrılıp arkadaşlarının yanına geldi. Bazılarını Medine'ye gönderdi. İbn-i Sa'd ve Taberî'ye göre, kendisi de birlikte gitti. Medine'nin Urayz nahiyesine kadar sokuldular. Sık bir hurmalığı, iki evi ve ekini ateşleyip yaktılar. Orada tarlalarında çalışan Ensar'dan bir zât (Taberî'ye göre Mâbed b. Amr) ile amelesini de bulup şehid ettiler. Ebu Süfyan, bununla yeminini yerine getirmiş oluyordu. Takip edilmekten korkup, oradan acele geri döndüler ve Mekke'ye doğru kaçmaya başladılar. Peygamberimiz, bu baskını haber alınca, Ashabı ile görüştü. Yerine Ebu Lübabe'yi bırakıp 200 kişilik bir kuvvetle takibe çıktı. Karkaratü'l-Küdr'e kadar ilerledi. Ebu Süfyan'la arkadaşlarının savuşup gittiklerini, kaçarken yüklerini hafifletmek için, yiyecekleri olan seviklerini (kavrulmuş buğday ununu) ekinlerin arasına yer yer attıklarını gördüler. Müslümanlar, müşriklerin götüremeyip bıraktıkları pek çok sevik dağarcıklarını topladılar. Bundan dolayı bu gazveye `Sevik Gazvesi' adı verildi.