YAHUDİLERİN İLK HIYANETİ VE BEN-İ KAYNUKA GAZVESİ (2)


Bu arada, birtakım ferdî vakıalarla da Müslümanların sabrını taşırmak için özen gösteriyorlardı. Nitekim, Müslüman bir kadın Ben-i Kaynukalıların çarşısına uğramıştı. Alış-veriş için bir kuyumcunun dükkânında oturuyordu. Yahudilerden biri, kadının arka eteğini sırtına iliştirdi. Kadıncağızın haberi yoktu. Ayağa kalkınca avret yerleri göründü. Yahudiler gülüşmeye başladı. Olaya şahit olan bir Müslüman, gidip bu Yahudiyi öldürdü. Zira, bir Müslümana yapılan hakaret, bütün Müslümanlaradır. Müslüman kadının konumu ise çok daha naziktir. İslam'a göre kadın; peygamberler, veliler, fatihler doğuran değerler membaıdır. Kutlu bir medeniyet, Müslüman kadının beşiğinde büyür ve gelişir. Bu bakımdan Müslüman erkek, Müslüman kadının koruyucusu ve de yardımcısıdır. Müslüman kadın ise, kendi erkeğinde fenâ bulmakla mutluluğun doruğuna erişir, yüce bir değer olarak korunmaya layık olur. İşte Ben-i Kaynuka Yahudileri, İslam'ın bu noktadaki hassasiyetini dikkate almamakla yalçın bir kayaya çarpmış oldular. Böylece, antlaşmayı bozduklarını Allah Resulü'ne bildirerek, kalelerine sığındılar. Üzerlerine yürüdü Kutlu Nebi. İki haftaya yakın bir zaman muhasara altında tuttu onları. Neticede, Allah Resulü'nün vereceği hükmü kabul ederek kalelerinden indiler. Elleri arkalarına bağlı... Resulûllah (s.a.v.), hepsini öldürmek istiyordu. İbn Selül araya girdi. Resulûllah'la konuştu. Teklifini kabul etmedi Hz. Peygamber. Teklifini İbn Selül daha da üsteledi. Allah Resulü, İbn Selül'ü çok iyi tanıyor, münafıkların başı olduğunu yakînen biliyordu. Zaten, bu tip insanlara karşı hassas bir tavır takınır, onlarla fazlaca uğraşmaz, en az zararla Müslümanların başından defetmeye çalışırdı. Neticede İbn Selül'e; "Onları sana bağışladım. Ancak Medine'den çıkmalarını ve civarda dahi mesken edinmemelerini söyle" buyurarak, antlaşmayı bozan bu Yahudi grubunu Medine dışına gönderdi. Münafıklarla dirsek teması hâlinde olan Yahudilerin, Medineli Müslümanlara karşı bu ilk ihanetleri, ferdî ve içtimaî hayatta dost edinilebilecek insanların tespiti bakımından da dikkate şayan bir örnektir.