BEDİR’DE HZ. ALİ (2)
rildi. Çünkü, onlar zulme uğradılar. Şüphesiz Allah onlara yardım etmeye kâdirdir." 188 Bedir Savaşı Hicret'in 2. yılında meydana geldi. O yıl Kureyş ticaret kervanı Ebu Süfyan başkanlığında Şam'dan Mekke'ye dönmekteydi. Kervanın güzergâhı Medine'den geçiyordu. Hz. Peygamber bunu haber alınca Hicret'in ikinci yılı Ramazan ayında Muhacir ve Ensar'dan oluşan 313 kişiyle beraber, kervanın mallarına el koymak için Medine'den çıktı ve Bedir kuyularına yöneldi. İslam Peygamberinin maksadı, İslam'ı korumak, eziyet ve zulüm gören Müslümanların haklarını savunmak ve Müslümanların mallarına haksız yere el koyan müşrikleri cezalandırmaktı. Kervanın başı olan Ebu Süfyan, durumdan haberdar olur olmaz Mekke'deki Kureyş büyüklerine haber yolladı ve durumu rapor etti. Bunun üzerine Mekke'den 950 veya 1000 kişilik bir ordu Medine'ye hareket etti. Diğer taraftan Ebu Süfyan, Kızıldeniz kıyısından bir yol seçerek kervanı tehlike bölgesinden uzaklaştırmıştı. Kervanın kurtulduğunu haber alan Mekke ordusu, geri dönmedi ve her ne olursa olsun İslam'ı ortadan kaldırmak için yoluna devam etti. Müşrik ordusu güçlü silahlara ve tecrübeli savaşçılara sahipti. Müşrikler, Ramazan ayının 17. günü tepelerin ardından Bedir'e doğru inişe geçtiler. Müslümanlar Bedir'in kuzeyinde mevzilenmiş kervanı bekliyorlardı ki, Kureyş savaşçılarının Bedir'e yöneldiği haberini aldılar. Cenab-ı Hak Enfal Sûresi'nin 42. ayetinde bu durumu şöyle ifade etmektedir: "Siz vadinin yakın bir yerindeydiniz onlar ise uzak bir kıyısında..." Henüz savaş başlamadan Kureyş savaşçılarından Utbe (Ebu Süfyan'ın eşi Hind'in babası, Muaviye'nin dedesi) Şeybe (Utbe'nin 188 Hac, 39-40