RESULÛLLAH’IN HİCRETİNDE HZ. ALİ (3)
Katiller, kılıçlarını kınından sıyırarak Hz. Peygamberin evine hücuma geçtiler. Ancak, Hz. Muhammed'in yatağında Hz. Ali'yi görünce şaşkınlıkla sordular, "Muhammed nerede?" Hz. Ali şöyle cevap verdi: "Ben sizin O'nu gözetleyen bekçiniz miyim? Maksadınız O'nu çıkarmaktı, O da kendiliğinden şehirden çıktı gitti." 126 Ancak enteresandır ki, İbn-i Teymiyye ve Cahiz gibi bazı Sünni âlimler Hz. Ali'nin Hz. Peygamberin yatağında yatmasının bir fazilet olmadığını iddia etmektedir. Bu açık bir saptırmadan başka bir şey değildir. Zira, Cenab-ı Hak Hz. Ali'nin bu eşsiz fedakârlığını Kur'an'da şöyle ifade etmektedir: "İnsanlardan öyleleri vardır ki (Ali gibi Hicret gecesi Peygamberin yatağında yatmak sûretiyle) Allah rızasına nâil olmak için kendini satar, Allah rızasını alır. Allah kullarını esirger." 127 Müfessirlerin hemen hepsi, bu ayetin Hz. Ali hakkında indiğini tasdik etmişti. Hz. Ali'nin Hz. Peygamberin yatağına ölümü göze alarak yatması ve canını ortaya koyması eşi görülmemiş bir fazilettir. İmam Ali'nin bu tarihî hadise hakkında okuduğu bütün şiirler Suyutî tefsirinde geçmektedir. Hz. Ali şöyle diyor: "Ben canımı yeryüzünün en iyi insanına ve Allah'ın Evi'ni ve İsmail'in taşını tavaf eden büyük bir Zâta siper ettim. O büyük şahıs Muhammed'dir. Kâfirler O'nu öldürmek istediklerinde ben bu işe kalktım. Fakat, Allah, O'nu düşmanının şerrinden korudu. Ben yatağında sabahladım. Hep düşmanın bana saldırmasını bekliyordum. Kendimi ölüm ve esaret için hazırlamıştım."128 126 İ'lamu'l-Vera, s. 63 127 Bakara, 207 128 ed-Durrü'l-Mensur, c. 3, s. 180