RESULÛLLAH’IN HİCRETİ (M.622) (3)

---

ri vardı. Bir yanda, kendisi için ölüm kararı alanların emanetini geri vermek hususunda her zerresinde Allah korkusunu hisseden yüce bir ruh, diğer yanda ise, kendi nefislerinden çok güvendikleri insanın ölüm fermanını imzalayan bir yığın kokuşmuş nefs!.. İnsan, meleklerden üstün; insan, hayvandan da aşağı... Gecenin ilerleyen saatlerinde evi muhasara eden iki yüz kadar eli kılıçlı kişi, havanın aydınlanıp Allah Resulü'nün dışarı çıkmasını bekliyorlardı. Bir kimseyi evinin içerisinde öldürmek, âdetlerine göre korkaklığının en adisiydi. İkiyüz kişiyle orada bulunmaları korkaklık değil de neydi sanki! Resulûllah evinden çıkmış, Yâsin Sûresi'nin ilk sekiz ayetini okuyup üzerine üflediği toprağı başlarına saçarak aralarından geçip gitmişti. Onların, Peygamber Efendimizi görmemelerinin sebebi, tamamen manevî bir hadisedir. Gözlerine bir perde veya ağır uyku verilmiş; dolayısıyla onlar Hz. Resul'ü görememişlerdi. Sabahleyin, yataktan kalkanın Hz. Ali olduğunu görünce, müşrikler neredeyse küçük dillerini yutacaklardı. Hz. Ali'nin Resulûllah'ın hicretindeki vazifesi Ehl-i Beyt kaynaklarında şöyle anlatılıyor: