İSRÂ SÛRESİ’NDEKİ GERÇEKLER (2)
Medine'de ve Hayber'de başları ezilince Yahudiler, tekrar perişan duruma düştüler ve küfürleri aşılmaz bir inada dönüştü. Zira, Allah'ın ikazına kulak tıkayıp kendilerine bildirilen akıbete kendi elleriyle düşmeleri, onları korkunç boyutta bir kin ve inada sevketti. Zilletin suçunu Allah'a yüklediler, acısını da insanlardan çıkarmak için asırlardır çalışıyorlar. Buğzları Allah'a; hasedleri ise Allah'ın ihsan ettiklerinedir. Ayetler, müşriklere karşı son bir ihtar mânâsı da taşımaktadır. Artık, müşriklerin hücumlarına karşı iyilikle mukabele devri geçiyordu. Hicrete müsaade veriliyordu. Kur'an'a inanmayan kafirlerin akıbeti kötü olacaktı: "Ve onlar ki ahirete inanmazlar, onlara elîm bir azap hazırladık... Biz, peygamber göndermedikçe azaba dûçâr etmeyiz. Biz, bir beldeyi helâke mâruz bırakmak istediğimiz zaman, oranın refah ve nimet içinde yüzenlerine emrimizi göndeririz; onlar da fıska dalarlar, azabı hak ederler. Biz de, onu altüst ederiz... Onlar, Seni taciz ile az kaldı toprağından çıkaracaklardı. O takdirde, onlar da, Senden sonra yerlerinde pek az bir zaman kalabilirlerdi. Senden önce gönderilen peygamberlerimiz hakkında takip ettiğimiz yol budur; bu yolumuzda hiç değişiklik göremezsin." Mi'rac'da, İslam dininin mihveri mesabesinde önemi haiz hükümler de teşri kılınmıştır. İsrâ Sûresi'nde beyan edilen ve insanlığın kurtuluş ve huzuru için yegâne şartlar olan bu Rahmanî hükümler şunlardır: 1. Allah'a hiçbir sûrette şirk koşmayın. 2. Ebeveyne hürmet ve ihsan edin. 3. Akraba, yoksul ve yolda kalmışlara yardım edin. 4. İsraf etmekten ve cimrilik yapmaktan kaçının. 5. Fakirlik korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin.