HABEŞİSTAN’A ZORLU YOLCULUK (4)
Sizin nezdinizde zulme uğramayacağımızı, haksızlık görmeyeceğimizi umduk" dedi. Necaşi'nin yanına geldiklerinde selam vermişler fakat secde etmemişlerdi. Bu tutumlarını fırsat bilen saray eşrafı ve elçiler de Müslümanları Necaşi'ye kötülemişlerdi. Bu yüzden Hz. Câfer (r.a.), bu tutumlarının gerekçesini de şöyle izahta bulunarak Necaşi'yi ikna etti: "Selam verme meselesine gelince; biz seni Resulûllah'ın selamı ile selamladık. Biz birbirimizi hep böyle selamlarız. Cennet'e gireceklerin selamlaşmalarının da bu şekilde olacağını Peygamberimiz'den öğrendik. Bu yüzden seni böyle selamladık... Secde etme hususuna gelince, biz Allah'tan başkasına secde etmekten yine Allah'a sığınırız!" Bu sözlerden oldukça etkilenen Necaşi, Kur'an'ı dinlemek istedi. Hz. Cafer (r.a.), Meryem Sûresi'nin şu ayetlerini okudu: "Hz. Meryem, Hz. İsa'ya işaret etti. Onlar; `Beşikte olan bir çocukla nasıl konuşabiliriz?' dediler. İsa dedi ki: Ben Allah'ın kuluyum; Bana O, kitap verdi, Beni peygamber kıldı. Sağ olduğum müddetçe Bana namaz ve zekatı tavsiye etti. Anam hakkında da hayırlı olmayı tavsiye etti ve Beni cebbar ve şaki kılmadı. Doğduğum gün, öleceğim gün ve tekrar ba's olunacağım gün, Benim üzerime selamet vardır."74 Okunan ayetler karşısında Necaşi de, rahipler de gözyaşlarını tutamadılar. Necaşi; "Bu aynı kandilden fışkıran bir nurdur ki, Musa da, İsa da onunla gelmişti" dedi. Bu itiraftan sonra elçilere dönerek şunu söyledi: "Bunları size teslim edemem. Böylece bilin!" Pes etmeyen Amr b. As, ertesi gün Necaşi'nin huzuruna çıkarak Müslümanların Hz. İsa hakkında garip şeyler söylediklerini arz etti. Bunun üzerine Necaşi, Müslümanların bir kısmını huzuruna davet ederek Hz. İsa hakkındaki fikirlerini sordu. Müslümanlar adına söz alan Hz. Câfer (r.a.): 74 Meryem, 29-33