HZ. PEYGAMBERİN VE İLK MÜSLÜMANLARIN MÂRUZ KALDIĞI İŞKENCELER (5)
odaya hapsetmekten de geri kalmayan Hamne; bu tavrıyla küfrün, anne merhametini bile yok edici korkunç bir zulüm olduğunu ispat ediyordu. Hz. Sa'd, bütün bu işkencelerden yılmadığı gibi; namazla alay eden bir müşrikin başını yararak, hem Allah için ilk kan dökme şerefine nâil olmuş; hem de ne kadar cesur ve cengâver olduğunu ispat etmiştir. Beklediği son resulün Mekke'de zuhur ettiğini duyar duymaz, çölleri aşarak gelen Ebuzer Hazretleri; Gıfar kabilesinden meşhur bir şairdi. Cahiliyet zamanında dahi putlara tapmayı terk etmiş olan Hz. Ebuzer, beklediği Son Peygambere kavuşmanın verdiği saadet ve vecdin tesiri ile Allah Resulü'nün yanından ayrılır ayrılmaz Kâbe'ye gitmiş ve müşriklerin önünde haykırarak şehadet getirmişti. Hz. Ebuzer'i bayıltana kadar dövdüler. İkinci gün tekrar Kâbe'ye gelen bu kutlu sahabi, tekrar imanını haykırdığında aynı darbelere mâruz kaldı. Öyle ki; o zamanlar henüz Müslüman olmamış olan Hz. Abbas araya girip; "Yazıklar olsun size! Gıfar kabilesinden birini mi öldürmek istiyorsunuz? Onların, sizin ticaret yeriniz ve yolunuz üzerinde bulunduğunu bilmiyor musunuz?" diye ikaz etmeseydi kendisini öldüreceklerdi. Habbab b. Eret de en çok işkence görenlerden biriydi. Ümmü Ammar adında İslam düşmanı bir kadının azatlı kölesiydi Hz. Habbab Müslüman olunca, sahibesi ilk iş olarak onu bağlatıp, ateşte kızdırttığı demirle başını dağlattı. Merhametsiz müşrikler de, bir gün Hz. Habbab için bir ateş yakıp onu ateşe yatırarak ayaklarıyla göğsüne bastılar. Mekke'ye Yemen'den gelerek Mahzunoğulları'nın himayesine girmiş olan `Yâsir ailesi'ne de, müşrikler çekilmez işkencelerle eziyette bulunmak sûretiyle göz açtırmamışlardı. Bu aile, bütün fertleriyle saadet dairesine girmişti. Güneşin her tarafı kavurduğu bir sırada, kızgın taşlarda gördükleri eziyete bir gün Allah Resulü de rastgelmişti de; "Sabredin ey
