HZ. PEYGAMBERİN VE İLK MÜSLÜMANLARIN MÂRUZ KALDIĞI İŞKENCELER (3)
gibi), ya, Hz. Peygamber'in; "Ya Rab! Ona bir itini musallat et!" diye beddua etmesiyle (Uteybe bir arslan tarafından parçalanarak öldü), ya da As b. Vail gibi rezil olup, ibret verici bir şekilde helak olmakla... Mesela; Hz. Peygamber'le istihza eden Hars b. Kays tuzlu bir balık yemiş, ne kadar su içmişse kanmamış; su içe içe karnı patlayarak ölmüştür. Böylelikle, "Kim, bir Allah dostuna düşmanlık ederse Allah, ona savaş açar" hadisi aynıyla zuhur etmiştir. Azılı düşmanlardan biri de, Ukbe b. Muayt idi. Bir gün Allah Resulü Kâbe'de namaz kılarken ridasını toplayıp Hz. Peygamber'in boynuna doladı; boğmak istedi. O sırada yetişen Hz. Ebubekir, "Rabbim Allah diyor diye, faziletli bir adamı öldürecek misiniz?" diyerek Ukbe'yi öteye fırlattı. Ferden Allah Resulü'ne eziyet ettikleri gibi, toplu halde de eziyet çektiriyorlardı. Defalarca etrafını çevirip yakasına yapışmışlar; sokaktan geçerken kum yağmuruna tutmuşlar; bakışın, kem sözün ve alayın her türlüsünü yapmaktan geri durmamışlardı. Nüfuzu olmayanların ve köle olanların durumu daha acıklı idi. Ayrıca, Müslüman olanlara, bizzat kendi aileleri türlü türlü işkenceleri reva görebiliyordu. İslam'ın en azılı düşmanlarından Ümeyye b. Halef'in kölesi olan Bilal-i Habeşi (r.a.), bazen 24 saat aç, susuz bırakılıyor; bazen boynuna ip takılarak, Mekke'de ücretle tutulan çocuklar tarafından sokak sokak dolaştırılıyordu. Buna rağmen tâviz vermeyip, yüzlerine karşı `Ehad, Ehad' (Allah birdir) diye haykıran Bilal-i Habeşi'yi, efendisi Ümeyye b. Halef, kavurucu sıcaklar altında, sırtını, güneşin sıcaklığından ateş parçası hâline gelmiş kızgın taş ve kumlara sürttürüp yaktırır; ağzına güneşte kurumuş bir lokma et verdikten sonra; göğsüne kocaman bir kaya parçası koydurur ve Lat ve Uzza'ya tapmadıkça azaba devam edeceğini söylerdi. Hz. Bilal'in; `Ehad! Ehad!' demeye devam etmesi üzerine çileden çıkan Ümeyye b. Halef, işkencesini Hz. Bilal bayılıp kendisinden geçinceye kadar sürdürürdü.