HZ. PEYGAMBERİN VE İLK MÜSLÜMANLARIN MÂRUZ KALDIĞI İŞKENCELER (2)
Hz. Peygambere düşmanlık edenlerin başında Ebu Leheb ve karısı gelmekte idi. Bazı kötülükleri biraz evvel anlatılan Ebu Leheb, Hz. Peygamber'in arkası sıra dolanıyor; o tebliğ ettikçe kendisi de; "Ben O'nun amcasıyım. Muhammed sizi atalarınızın dininden döndürmek ister; sakın O'na inanmayınız" diyordu. Hz. Peygamber'in başını taşla ezmeye yemin etmiş; taşı kaldırdığında kaskatı kesilmiş, muvaffak olamamıştı. Bir defasında da, önünde ateşten bir çukur açılmış, Allah Resulü'ne yanaşamamıştı. Peygamber'e olan düşmanlığı o dereceye varmıştı ki; Peygamberimizin kızları olan Rukiye ve Ümmü Gülsüm'le evli olan oğulları Utbe ve Uteybe'ye onları boşattırmıştı. Peygamber Efendimizin amcası Ebu Leheb gibi Ebu Cehil de, dili ve eliyle Hz. Peygamber ve Müslümanlara çok eziyet etmiştir. Ammar b. Yâsir'in annesini öldüren bu zâlim; Peygamberimiz Harem'de namaz kılarken, boğazlanan bir devenin döl yatağını, içinin çirkinlikleriyle getirtmiş ve Resul-i Ekrem secdede iken sırtına koyuvermişti. Kureyş'in ulularından olan Velid b. Muğîre de; hac mevsiminde halk toplandığında Peygamberimize sıfatlar yakıştırıp, en uygun sıfatın da sahir (büyücü) olduğunu; zira, O'nun, kişi ile kardeşi ve karısı arasını ayırdığını söylüyordu. O, Allah Resulü'nü tek başına öldürmeye de teşebbüs etmiş, fakat Allah'ın bir lutfu olarak, Peygamberimizin sesini Kâbe'de namaz kılarken işittiği hâlde, zâtını görememiş; ne yana yönelse ses arkasından gelmiş; bu sûretle muvaffak olamamıştır. As b. Vail, Hz. Peygamber'in oğlu Kâsım öldüğünde; en acılı anında kendisiyle `ebter' (erkek çocuğu olmayıp soyu kesilen) diyerek alay etmiştir. Kevser Sûresi, As b. Vail hakkında nâzil olmuştur. As b. Vail, bir dağ geçidinde, eşeğinden düşüp bacağını kırmış, bu yaranın şişip mikrop almasıyla rezil bir şekilde ölmüştür. Şunu hemen belirtelim ki; Allah Resulü'ne zarar verenlerin hepsi, habis bir ölümle ölmüşlerdir. Ya, hakaret ettikleri Müslümanların eline düşüp idam edilerek (Nadr b. Haris, Ukbe b. Ebi Muayt