ÇOCUKLUĞU VE GENÇLİĞİ HİKMET YUMAĞIYDI (2)
ma-yazma bilmese de âlimdir. Tahsil görmemiş olsa da aydındır, ilim sahibidir. Çünkü, Yaradanını biliyor, tanıyor ve O'nun emrine uyuyor, O'nun adını anıyor. İşte Resulûllah (s.a.v.), ümmiliğiyle de bu noktada güzel bir örnek teşkil eder. Resulûllah'ın (s.a.v.), doğumundan itibaren her an, her saniye Allah (c.c.) tarafından korunduğunu görüyoruz. O'ndaki farklılık, O'ndaki üstün hâller ve seçilmişlik, bu İlahî himayenin sebebidir. O, her hâliyle diğer insanlardan farklıydı. Âlemlere rahmetti. O'nda da nefis vardı. Ama O, her türlü kötülük ve günahtan korunmuştu. Hiçbir putperest ayinine katılmadığı gibi, putlara adanan hiçbir şeye elini sürmezdi. Bir defasında kendine, putlara adanan hayvanların etinden ikram eden Zeyd ibn Amr'a, "Putlara adananı yemem" buyurmuştur. Yine, her yıl düzenlenen bir putperest bayramına halaları tarafından zorla götürülmüş, bayram yerinde bazı kişiler gelerek, bu ayinlerin kendisine yasaklandığını O'na bildirmişlerdir. Halaları da, O'nu bir daha böyle yerlere götürmemişlerdir. Demek ki; Rabbi O'nu her türlü kötülükten ve Kureyş'in kötü alışkanlıklarından korudu. Allah (c.c.), kutsal bir görev için seçtiği Habibi'ni son nefesine kadar nazar-ı İlahîsi altında tutmuş, himaye etmiştir. Bu da, Resulûllah'ın üzerindeki görevin kutsallığını, davasının büyüklüğünü görmemiz açısından gözden ırak tutulmamalıdır. Sahih hadislerden de anlaşılacağı gibi; Hz. Muhammed (s.a.v.), soyların en faziletlisinden dünyaya gelmiştir. "Allah, mahlûkatı yarattı ve Beni en hayırlılarının içinde kıldı. Sonra onları, Arap ve Arap olmayanlar diye iki fırkaya ayırdı ve Beni en hayırlılarının içinde kıldı. Sonra onları, kabilelere ayırdı ve Beni en hayırlılarının içinde kıldı (Kureyş). Sonra, ailelere ayırdı ve Beni en hayırlı aileden kıldı. Şahıs olarak da ailenin en hayırlısı kıldı" hadis-i şerifi, bize bunu anlatmaktadır.