ÇOCUKLUĞU VE GENÇLİĞİ HİKMET YUMAĞIYDI

---

Bir insanın hayatında anne ve babasının yeri tartışılamaz. Bu, her insan için aynıdır. Daha doğmadan babasını, çok küçük yaşta da annesini kaybeden Hz. Muhammed'in bütün sevgisinin, muhabbetinin odak noktasını Rabbi teşkil ediyordu. Anne ve babasından sonra çok sevdiği dedesi ve amcasını da kaybeden Hz. Muhammed'i, Allah (c.c.), adeta kimseyle paylaşamıyor, Habibinin sevgisinin yalnız Kendisine ait olmasını istiyordu. Resulûllah (s.a.v.), aynı zamanda ümmi idi. Yani okuması yazması yoktu. Zaten Kureyş'in aklına durgunluk veren de; okuması yazması olmayan bir insandan dünyanın en güzel sözlerinin duyulmasıydı. Eğer herhangi bir eğitim görmüş olsaydı, O'na karşı olanlar ve inkârcılar bunu delil olarak kullanacak ve ayetleri kendisinin yazdığını iddia edeceklerdi. Ümmilik O'nu, savunduğu davada bu tür suçlamalara karşı koruyordu. Diğer bir husus; Resulûllah'a ilk vahyedilen ayet; "Seni yaratan Rabbinin adıyla oku" idi. Halbuki O, okuma-yazma bilmemektedir. Demek ki, asıl âlim, asıl aydın, asıl ilim sahibi Allah'ı bilen, O'nun adıyla okuyan, O'nu tanıyan insandır. Böyle bir insan, oku-