DOĞUMUNA ARZ ŞEHADET ETMİŞTİ (4)
Esasen, daha çocukluk devresinden itibaren, Resulûllah (s.a.v.) ile Ebu Leheb'in arasının açık olduğu görülür. Bir tartışma sırasında kendisini değil, Ebu Tâlib'i savunan Hz. Muhammed'e; "Ben de Senin amcanım. Fakat kalbim Seni asla sevmeyecek" diye haykırmıştı. Gerçekten, Ebu Leheb hayatı boyunca Hz. Muhammed'in ve davasının baş düşmanı olmuştur. Resulûllah, pek zengin olmayan fakat cömertliğiyle tanınan amcasının yanında pek de refah içinde yaşamıyordu. Ancak, Ebu Tâlib ve zevcesi, O'na kendi çocuklarından daha iyi bakıyorlar, diğer çocuklar gibi sofra kurulur kurulmaz saldırmadığından O'na ayrı yemek çıkarıyorlardı. Resulûllah'ın yengesine olan sevgisi, bir anne sevgisinden farksızdı. Ebu Tâlib, Suriye'ye bir kervan götürmek üzere yola çıktığında Resulûllah dokuz, bir rivayete göre oniki yaşındaydı. Şam ile Kudüs arasında Busra denilen bir yerde kervan konakladı. Burası, Bizans arazisi olduğundan yakında bir manastır bulunuyordu. Bu manastırda bulunan rahip Bahira, İncil'i derinliğine incelemiş biriydi. Son Peygamberin geleceğinin yakın olduğunu biliyordu. Ebu Tâlib'e çocuğun kim olduğunu sordu. "Oğlum" cevabını alınca; "O senin oğlun olamaz. Bu çocuğun babası ölmüş olmalı" dedi. Ebu Tâlib, amcası olduğunu söyleyince, çocuğu hemen geri götürmesini tavsiye etti. Ebu Tâlib de, Mekke'ye dönmekte acele etti.