HÜRR BİN YEZİD ER-RİYAHÎ’NİN İMAM HÜSEYİN’İN SAFLARINA GEÇMESİ (2)


ber olmazdım. Şimdi size karşı yaptığım işlerden ve sizin hareket etmenize mâni olduğum için huzurunuza gelmiş, tevbe etmek istiyorum. Ölünceye kadar sizi himaye etmeye ve önünüzde şehit olmaya kararlıyım. Acaba tevbem kabul olur mu?" şeklinde İmam (a.s.)'dan özür diledi. İmam (a.s.) ona şöyle buyurdu: "Evet, Allah tevbeni kabul eder, günahlarını da bağışlar." 539 Ve bu tevbeden sonra Hürr gerçekten de kanının son damlasına kadar Hz. Hüseyin (a.s.)'ı savunmuş ve onun gözleri önünde şehit olmuştur. Komutan Hürr'ün, Ubeydullah'ın, İmam Hüseyin (a.s.)'a karşı tavrı ve onunla ilgili emrine kızarak İmam (a.s.)'ın saflarına geçtiği de yazmaktadır. 540 539 İbn-i Esir, Kâmil, c. 3, s. 288 540 Dineverî, s. 235-236; İbn Kesir, c. 8, s. 170, 179-180