MUAVİYE’NİN BİAT İÇİN MEDİNE’YE GİDİŞİ (5)
Bu yolla sen insanların başına öyle bir şüphe giydirmek istiyorsun ki, onun sayesinde dünyada kalacaklar mutluluğa erişiyor, sen ise ahiretini berbat ediyor, bedbaht oluyorsun. Gerçekten bu apaçık bir ziyankarlıktır. Allah'tan kendim ve sizin için bağışlanma diliyorum." 274 Muaviye'nin, şehvetine ve içkiye düşkün olan oğluna biati ümmetin menfaatine göstermesi gibi; Yezid de halifeliği döneminde İmam Hüseyin (a.s.)'ı Kerbela'da kuşatırken ve O masumun kanını akıtırken aynı gerekçeleri kendine kılıf yapmıştır. Muaviye Medine'den İmam Hüseyin (a.s.)'ın ve diğer dört kişinin Yezid'e biatini almadan ayrıldı. Bu kişiler hakkında Muaviye, vasiyetinde Yezid'e şunları söylemiştir: "... Halifelik konusunda seninle Kureyş'ten üç kimseden başka herhangi birinin ihtilafa düşeceğini zannetmiyorum. Bu üç kişi Hüseyin b. Ali, Abdullah b. Ömer ve Abdullah b. Zübeyr'dir." 275 İlerleyen zamanda Abdullah b. Abbas ve Abdullah b. Ömer biat etmişler, Abdurrahman b. Ebi Bekir de erkenden ölmüştür. 274 Hayatu'l İmami'l Hüseyn (a.s.), c. 2, s. 219-220 275 Ebu Mıhnef, Maktel, s. 7-8; İbn'ül Esir, el-Kâmil, c. 3, s. 6
