İMAM HÜSEYİN (A.S.)’IN MEDİNE HALKINA SAHİP ÇIKMASI

---

İmam Hüseyin (a.s.) Muaviye'ye karşı halifelik iddiası ile baş kaldırmadı ise de, bu, babası ve ağabeyinin izlediği yolu çiğnemediği içindir. Şartlar oluşmadığı için İslam devletinin içinde fitne çıkar endişesi ile sessiz kalınmıştır. Ama sessiz kalması Muaviye'nin tüm icraatlarını onayladığı mânâsına gelmiyordu. Nasıl ki, İmam Ali (a.s.), onu sevenler denebilecek az bir grubun dışında yalnız bırakılmış ve önceki halifelerin İslam çizgisini zorlayan icraatlarını olması gerektiği şekilde değiştirme şartlarını yakalayamamışsa; ve nasıl ki, İmam Hasan (a.s.), ordusu tarafından yalnız bırakılmış ve istemediği halde Muaviye ile barış yapmak zorunda kalmışsa; İmam Hüseyin (a.s.) da aynı sebeple Muaviye'nin yanlış icraatlarına sessiz kalmakta idi. Halkı kendi yanında görmüyordu. Neticenin sadece İslam birliğini çatlatacak bir hareket olmasından endişe ediyordu. Ama İmam Hüseyin (a.s.)'ın hareketlerinde, kendi imkanları ile ümmetin hakkına sahip çıkma gayreti de vardı.