BABASININ İMAM HÜSEYİN’E (A.S.) VASİYETİ (2)
Zor işleri yüklenen, helak olur. Kendisini suyun girdabına atan gark olur. Kendi fikrini beğenen sapar. Kendi aklını yeterli gören kayar. Halka karşı böbürlenen, zelil olur. Âlimlerle oturup, kalkan saygı görür. Ayak takımından olan kimselere karışan, küçümsenir. Halka karşı akılsızlık eden, sövülür. Kötü yerlere giden, töhmete mâruz kalır. Şaka yapan küçümsenir. Bir işi çok yapan en çok onunla tanınır. Sözü çok olanın yanlışı çok olur. Yanlışı çok olanın utancı azalır; utancı azalanın çekinmesi azalır; çekinmesi azalanın kalbi ölür; kalbi ölen kişi de ateşe girer. Ey oğlum! Kim halkın ayıplarını görür (onarlı kınar) fakat kendisi o işleri yaparsa, ahmağın ta kendisidir. Tefekkür eden ibret alır; ibret alan inzivaya çekilir; inzivaya çekilen de sâlim kalır. İsteklerden vazgeçen hür olur. Hasedi terk edenin, halkın yanında sevgisi çok olur. Ey oğlum! Mü'minin izzeti, halktan müstağni olmasındandır. (ihtiyacını halka iletmemesindendir) kanaat, tükenmeyen bir maldır. Ölümü fazla anan, dünyadan az bir mala razı olur. Söz söylemeyi amelden sayan kişinin sözü azalır; ancak yararı olan sözü söyler. Ey oğlum! Doğrusu cezadan korkup, günahtan sakınmayan sevaba ümit besleyip, tevbe ve iyi amelde bulunmayan kimseye şaşarım. Ey oğlum! Tefekkür nuru, gaflet zulmeti, tartışmak ise sapıklığı doğurur. Mutlu, başkalarından öğüt alan kimsedir. Edep en iyi mirastır. Güzel ahlak en iyi arkadaştır. Akrabalarla ilişkiyi kesmekte bereket olmadığı gibi, fısk-u fücurda da zenginlik olmaz. Ey oğlum! Afiyet on kısımdır; dokuz kısmı Allah'ın zikri hariç susmaktadır. Bir kısmı ise akılsız kimselerle oturup kalkmamaktır.