CİNLERİN İMAM HÜSEYİN (A.S.)’IN ŞEHADETİNE AĞLAMASI


Taberanî'den şöyle rivayet edilmektedir: "Hüseyin (a.s.) şehit düştüğü gün Ümmü Seleme (r.a.) şöyle buyurmuştur: "Cinlerin ağlamasını, Resulüllah (s.a.v.)'in vefat gecesinden sonra bu geceye kadar hiç duymamıştım. Bu gece yine onların ağlamasını duyunca oğlum Hüseyin (a.s.)'ın şehit edildiğini hissettim. Cariyeme, "Hele çık sor" dedim. Cariyem çıkıp sorduğunda ona Hüseyin (a.s.)'ın vurulduğunu söylediler. Ve bir kadın cinin ağlayarak şu kasideyi okuduğunu duydum: "Ey göz ağlayabildiğin kadar ağla. Bu aziz şehitler için ben ağlamazsam kim ağlayacak? O şehitler ki ölüm onları sürükleyip götürdü ve bir adi kulun (Yezid) kudurmuş köpeğinin (Ziyad) ağına düşürdü." 116 116 Kandehlevî, Hayatü's-Sahabe, c. 4, s. 536