KASİDE-İ Şİ’BİYYE

Esasen Hz. Ebu Tâlib, Arap toplumunun en önemli şair ve hatiplerindendir. Ancak imanı üzerinde o derece spekülasyon yapılmıştır ki, onun bu yönü arka planda kalmıştır. Ebu Tâlib, Müslümanların üç yıl boyunca muhasara altında tutuldukları sıkıntılı dönemde Kaside-i Şi'biyye'yi söylemiştir. Şi'b "İki tepe arasında bulunan dere" mânâsındadır. Burası Haşimoğulları'nın Resulüllah'la birlikte sığındığı Ebu Tâlib'e ait mahalledir. İbni Kesir'e göre Şi'b Kasidesi, çok edebî bir kasidedir. Böylesini Ebu Tâlib'den başkası söyleyemez. 1642Şi'b Kasidesi'nden bazı beyitler: "Ey iki can dostum! Haklı olsun haksız olsun, ilk tenkit edene karşı, kulağım yassı bir taş değildir" 1643 1642 Ebu'l-Fida El-Hafız İbn Kesir, El-Bidaye Ve'n-Nihaye, c. 3, s. 55 1643 Şi'b Kasidesi, Beyit: 1