HZ. EBU TÂLİB’İN İMAN ETMEDİĞİNE DAİR BAZI İDDİALAR (2)
Bu ayetin Ebu Tâlib hakkında nâzil olduğunu söyleyen rivayetler ise birçok açıdan reddedilmiştir. 1602 Bazı rivayetlerde şöyle yer almıştır: "Ebu Tâlib ölmek üzere olduğunda Resulüllah (s.a.v) yanına giderek; `Ey Amca, Lailahe illallah de ki, Allah nezdinde hüccet olsun' dedi. Orada hazır olan Ebu Cehil ve Abdullah b. Ebi Umeyye; `Ey Ebu Tâlib, sen Abdulmuttalib'in dininden yüz mü çeviriyorsun?' dediler. Ebu Tâlib de bunun üzerine, `Ben Abdulmuttalib'in dini üzereyim' dedi. O zaman da Resulüllah şöyle buyurdu: `Ben de nehyedilinceye kadar senin için dua edeceğim.' O zaman da şu iki ayet nazil oldu: `Yakınları bile olsa kendilerine (hak) açıklandıktan sonra müşrik olanlar için Peygamber ve Allah'tan yarlığanma dilenmesi (doğru) olmaz.' 1603`Sen sevdiklerini hidayete erdiremezsin.'1604" 1605 Ebu'l Futuh Râzi bu rivayete cevap olarak şöyle yazıyor: "Bu rivayet bâtıldır. Zira bu ayetler Resulüllah'ın (s.a.v.) vefatına yakın bir zamanda nâzil olmuş, Ebu Tâlib ise çok önceleri ölmüştü."1606 Kaldı ki, bu hadisin ilk bölümüyle son bölümü arasında çelişki vardır. Zira hadis, Abdulmuttalib'in dini üzere olduğunu söylemiştir. Abdulmuttalib ise Müslüman idi. Zeyni Dehlan şöyle yazıyor: "Ahmed b. Hanbel, Tirmizi Teyalisi ibn-i Ebu Şeybe ve Nesai'nin Hz. Ali'den rivayet ettikleri üzere bu ayetin nüzul sebebi şuydu ki, insanlar müşrik olan babaları için dua ediyorlardı. Bu yüzden mezkûr ayet nâzil oldu. Bu hususu açıkça tasrih eden bir hadisi İbn-i Abbas rivayet etmiştir." 1607 Zemahşeri de ayetin Ebu Tâlib hakkında nâzil olduğunu kabul 1602 El-Gadir, c. 8, s. 4 1603 Tevbe, 113 1604 Kısas, 56 1605 Sahih-i Buhari, c. 5, s. 131; Tefsir-i Taberi, c. 11, s. 30-31 1606 Tefsir-i Ebu'l Futuh, c. 6, s. 126 1607 Esn'el Metâlib, s. 18