HZ. AMMAR’IN SIFFİN VE CEMEL SAVAŞLARINDAKİ ROLÜ (2)

burada Muaviye'nin ordusu tarafından hicri 38 yılında 94 yaşında şehit edildi." 1437 Ammar'ın şehadetinden sonra Hz. Ali'nin hakkaniyetinden şüphede olanlar derhal savaşa katıldı. Huzeyme b. Sabit'in oğlu Amare sürekli şöyle diyordu: "Bu savaşta Ammar b. Yâsir şehit düşünceye kadar elime kılıç almayacağım. Ammar'ın şehadetiyle hangi grubun hak olduğu anlaşılacak ve hüccet tamamlanacaktır. Zira Hz. Peygamberden Ammar'ın azgın ve zalim bir topluluk tarafından öldürüleceğini duydum." Huzeyme Ammar'ın şehadetinden sonra şöyle dedi: "Şimdi hakkı ve bâtılı çok iyi tanıdım." Huzeyme kılıcını eline alarak savaş meydanına gitti, büyük bir cesaretle savaşarak şehit oldu. 1438 Ammar'ın şehadet haberini alınca Hz. Ali savaş meydanında Ammar'ın naaşını aramaya koyuldu. Onun cenazesini yerde görünce oturdu, ağlamaya başladı. Ve üzüntüsünü şu şiirle dile getirdi: "Ey ölüm! Beni terk etmeyeceksin, Beni rahatlat, tüm dostlarımı Benden aldın. Sanki sen dostlarına zarar vermek için yaratılmışsın." Hz. Ali vasiyeti üzerine Ammar'ı kanlı elbiseleriyle, namazını kıldıktan sonra defnetti. 1439 1437 Usdü'l Gabe, c. 4, s. 46 1438 Usdü'l Gabe, c. 4, s. 47 1439 Usdü'l Gabe, c. 4, s. 47; Rical-i Keşşi c. 33