HZ. FÂTIMA’DAN NAKLEDİLEN HADİSLER (3)
Hz. Fâtıma anlatıyor: "Bir gün Babam Hz. Peygamber (s.a.v.) Bana uğradı. Ben, sabah olduğu halde yatmış uyuyordum. Mübarek ayağı ile Beni uyandırdı ve, `Ey Benim kızcağızım, kalk! Rabbinin rızkına hazırlan, gâfil olma. Zira âlemleri rızıklandıran Cenab-ı Hak Teala insanların rızıklarını şafağın sökmesi ile güneşin doğması arasında dağıtır' buyurdu." 619 Hz. Hüseyin'in (a.s.) kızı Fâtımatu's-Suğra (r.a.), Babasından, O da Resûlullah (s.a.v.)'in kızı Fâtıma'dan (a.s.) şöyle rivayet etmektedir: "Resûlullah (s.a.v.) Bana dedi ki: Benim soyumdan yedi kişi Fırat'ın kıyısına gömülür ki, öncekiler onlara ulaşmaz, sonrakiler de onlara yetişmez." 620 Resûlullah (s.a.v.) ashabından; "Kadın nedir?" diye sordu. Ashab: "Kadın avrattır" dediler. Resûlullah (s.a.v.): "Ne zaman Rabbine daha yakın olur?" buyurduğunda artık cevabını bilemediler. Hz. Fâtıma (a.s.) bunu duyduğunda şöyle dedi: "Kadının Rabbine en yakın olduğu zaman, evinin içinde olduğu zamandır." Resûlullah bunu duyduklarında: "Fâtıma (a.s.) Benden bir parçadır" buyurdular. 621 Selh bin Sa'd El-Ensarî'den rivayet edilmiştir: Resûlullah'ın (s.a.v.)kızı Fâtıma'dan (a.s.) imamlar hakkında sorduğumda şöyle buyurdular: 619 Et-Tergib, c. 2, s. 353 620 Bihârü'l-Envâr, c. 8, s. 131 621 Bihârü'l-Envâr, c. 43, s. 92