HZ. FÂTIMA’NIN SON GÜNLERİ (2)
vefatı, bir yanda Vasi (a.s.)'ın uğradığı zulüm... Allah'a yemin ederim ki, Allah'ın Kitabı'nda indirdiğine ve Peygamberin (s.a.v.) sünnetinde te'vil ettiğine aykırı bir şekilde imameti elinden alınan kimsenin mahremiyeti çiğnenmiş oldu. Ama bunun sebebini biliyorum. Bu, Bedir'in kininin ve Uhud'un kalıntılarının açığa vurulmasıdır." 579 Hz. Fâtıma (a.s.)'ın Resûlullah'a (s.a.v.) olan özlemi o kadar fazla idi ki, ezan okuyan Bilal'in sesini duyduğunda, O'na Babasını hatırlattığı için bayılmıştı: Bir gün Fâtıma (a.s.): "Babamın müezzini Bilal'in sesini özledim" dedi. Bilal bunun duyunca ezan okumaya başladı. "Allahüekber Allahüekber..." deyince Fâtıma (a.s.) Babasını (s.a.v.) hatırladı ve gözyaşlarına hakim olamadı. Bilal: "Eşhedu enne Muhammeden Resûlullah" deyince Fâtıma (a.s.) hıçkırıklara boğuldu, yere yığılıp bayıldı. İnsanlar Bilal'e, "Dur ey Bilal, Resûlullah'ın (s.a.v.) kızı ruhunu teslim etti" dediler. Fâtıma'nın (a.s.) öldüğünü sanmışlardı. Bunun üzerine Bilal ezanı yarıda kesti, tamamlamadı. Fâtıma (a.s.) ayılınca, ezana devam etmesini istedi; fakat Bilal yapamadı ve şöyle dedi: "Ey dünya kadınlarının efendisi! Benim ezan okuduğumu duyduğunda başına bir şey gelmesinden korkuyorum." Bunun üzerine Fâtıma (a.s.) Bilal'den bir daha ezan okumasını istemedi. 580 Ve yine Hz. Ali b. Ebi Tâlib (a.s.) Hz. Fâtıma'nın (a.s.), Babasın579 Bihârü'l-Envâr, c. 43, s. 156 580 Bihârü'l-Envâr, c. 43, s. 157