ÇOCUKLUĞUNDAN İTİBAREN RESÛLULLAH’IN EN BÜYÜK DESTEKÇİSİ OLMUŞTUR (2)
Bir gün, müşriklerin Mescidü'l-Haram'da babasının katli için plan kurduklarını duydu ve hemen eve dönerek düşmanın aldığı kararı babasına haber verdi. 525 Sünni yazarlardan Makrizî'nin eserinden: "Hz. Fâtıma (a.s.) Kâbe'nin bir tarafında oturan müşriklerin Lat ve Uzza üzerine yemin ederek şöyle dediklerini duydu: `Muhammed buradan geçtiğinde, hep beraber üzerine atılıp O'nu öldürelim.' Allah Resulü'ne derhal durumu anlattı: `Kureyşliler'in yanından geliyorum. Onlar Hicr mevkiinde toplanmışlar; Lat, Uzza, Menat ve Naile'ye yemin ederek aralarında anlaşma yapıyorlardı. Seni gördüklerinde hep birlikte kılıçlarını sıyırıp üzerine atılarak öldürecekler' dedi. Resûlullah (s.a.v.), `Ağlama ey kızım! Allah buna engel olur' buyurdu. Sonra Fâtıma (a.s.)'a, `Ey kızım Bana su getir' buyurdu. Hz. Fâtıma (a.s.) su getirince O'nun ile abdest alan Peygamber Efendimiz (s.a.v.) dışarı çıktı. Fâtıma (a.s.)'ın göğsü yırtılırcasına atan kalp atışları arasında yürüyerek Kâbe'ye geldi. Yerden bir miktar toprak aldı ve müşriklere dönüp, `yüzleri kara olsun!' diye dua ederek toprağı onlara doğru saçtı. Sonra yanlarından geçerek Kâbe'de namaz kıldı. Aralarında sözleşen müşrikler, ya O'nu görmediler, ya da O'na bir şey yapmaya cesaret edemediler." 526 Hz. Fâtıma (a.s.), Medine'ye hicretten sonra da Babasının yanında hem İslam Devleti'nin kurulmasına vesile olan savaşlara katılmış, hem de Medine halkına İslam'ı öğreten bir mürebbiye olmuştur. Medine'de evlenen Hz. Fâtıma (a.s.), bir anne olmasına rağmen Babasının hiçbir hizmetinden geri kalmamıştır. 525 Menakıb-i İbn-i Şehraşub, c. 1, s. 71 526 Makrizi, İmtau'l-Esma, c. 4, s. 114, c. 12, s. 107