Hz. Ali, "Evet, ya Resulallah!" deyince, şöyle buyurdu: "Yarın sabah olduğunda Benimle birlikte güneşin karşısına çık. O, Yüce Allah'ın izniyle Seninle konuşacaktır." İbn-i Mesud diyor ki: Kureyş ve Ensar'ın hepsi toplandılar. Resulüllah, sabah namazından sonra Hz. Ali'nin elinden tuttu ve beraber dışarı çıktılar. Dışarıda oturup güneşin çıkmasını beklediler. Güneş doğduğunda Resulüllah, "Ya Ali konuş güneşle, o memurdur ve Seninle konuşacaktır" buyurdu. Hz. Ali güneşe şöyle hitap etti: "Allah'ın selamı, rahmet ve bereketi senin üzerine olsun, ey Allah'ın söz dinleyen, itaatkâr yaratığı!" Güneş de şöyle cevap verdi: "Ve aleykesselam ve rahmetullahi ve berakatuh. Ey vasilerin en üstünü! Allah Sana dünya ve ahirette, hiçbir gözün görmediği ve hiçbir kulağın duymadığı özellikler vermiştir." Hz. Ali, "Bana verilen nedir ki?" diye sorunca şu cevabı verdi: "Onları söylemem için bana izin verilmemiştir. Yoksa insanlar fitneye düşerler. Ama dünyada nasipdâr kılındığın ilim ve hikmetten dolayı ne mutlu Sana! Ahirette […]

emiri, muttakilerin imamı ve yüzü akların önderi! Ey Ali, Sen ve Seni takip edenler Cennette yer alacaksınız. Ey Ali, (mahşer günü) yer yarılıp da dışarıya ilk çıkacak kimse Muhammed'dir, sonra da Sensin; ilk giydirilecek kimse Muhammed, sonra da Sensin!" (Bu sözlerin) ardından Ali, gözlerinden yaşlar aktığı halde secdeye kapandı, Hz. Peygamber de onun üzerine kapanıp, "Ey Benim kardeşim ve habibim" diye seslendi; "Kaldır başını, Allah Seninle yedi göğün ehline övündü."222 88- "Ali'nin kapısı dışında, mescide açılan bütün kapıları kapatın."223 89- "Yüce Allah, Hz. Musa'ya sadece kendisinin ve Harun'un iki oğlu Şeber ve Şübeyr'in oturacağı temiz bir mescid yapmasını emretti. Bana da sadece Benim, Ali'nin ve iki oğlu Hasan ve Hüseyin'in oturabileceği bir mescid yapmamı emretmiştir. O halde Ali'nin kapısı dışında şu kapıların hepsini kapatın."224 90- Nasih b. Abdillah'tan rivayet edildiğine göre, hiç şüphesiz Hz. Peygamber Ali'nin kapısının dışında bütün kapıların kapatılmasını emretti.225 91- Resulüllah'ın ashabından bazılarının […]

92- "Sizin kapınızı kapatıp, Ali'nin kapısını açık tutan Ben değilim; Ali'nin kapısını açık tutup, sizin kapınızı kapatan Allah'tır."227 93- "Ali'nin bu ümmetteki misali Kur'an'daki `Kul huvellahu ehad...' sûresi gibidir."228 94- Abdullah b. Abbas'tan rivayet edildiğine göre Resulüllah şöyle buyurur: "Ya Ali, Senin insanlar arasındaki misalin, Kur'an'daki `Kul huvallahü ahad' sûresi gibidir. Kim bu sûreyi, bir defa okursa Kur'an'ın üçte birini okumuş gibi olur. İki defa okursa Kur'an'ın üçte ikisini okumuş gibi olur. Üç defa okursa Kur'an'ın hepsini okumuş gibi olur. Aynı şekilde ey Ali, kim Seni kalbiyle severse imanın üçte birini elde etmiş olur. Kim hem kalbiyle, hem de diliyle severse (diliyle Sana yardımcı olursa) imanın üçte ikisini elde etmiş olur, kim kalbiyle, diliyle ve eliyle severse (eliyle ve diliyle Sana yardımcı olursa) imanın hepsini kendinde toplamış olur. Beni hak peygamberliğe seçen Allah'a and olsun ki, yer ehli de Seni gök ehli gibi sevselerdi, Allah onlardan hiçbirini (Cehennem) […]

ki halifemsin. Senin ve Benden sonra evlatlarından gelecek imamların misali, Nuh'un gemisi misalidir. Ona binen kurtulur, binmeyen boğulur."232 98- "... Ve Beni sevdiğini iddia edip de Sana düşman olan yalan söylüyor. Zira hiç şüphesiz Sen Bendensin, Ben de Senden. Senin etin Benim etimden, Senin kanın Benim kanımdan, Senin ruhun Benim ruhumdan, Senin gizlin Benim gizlimden, Senin açığın Benim açığımdandır; Sen Benim ümmetimin imamı ve Benden sonra onların üzerindeki halifemsin. Sana itaat eden saadete kavuşur ve Sana muhalefet eden bedbaht olur. Seni seven kârlı çıkar ve Sana düşmanlık besleyen hüsrana uğrar. Senden ayrılmayan kurtuluşa erer. Senden ayrılan helak olur. Senin ve Benden sonra Senin evladından gelecek imamların misali, Nuh'un gemisinin misalidir. Ona binen kurtulur, binmeyen boğulur."233 99- İmam Ali Rıza babasından, o da babalarından, onlar da Emirü'l-mü'minin Ali'den şöyle naklediyor: "Her ümmetin bir sıddıkı ve fâruku vardır. Bu ümmetin sıddıkı ve fâruku ise Ali b. Ebi […]

muştur. O'na yardım eden, Bana yardım etmiştir. O'nu yalnız bırakan, Beni yalnız bırakmış sayılır." Sonra şöyle devam ettiler: "Kim Benden sonra Ali'den ayrılırsa, kıyamet günü o, Beni göremeyecektir. Ben de onu! Kim Ali'ye muhalefet ederse; Allah, Cenneti ona haram kılar ve yerini ateş olarak kararlaştırır. Kim Ali'yi yalnız bırakırsa, kıyamet günü Allah da onu yalnız bırakır. Kim Ali'ye yardım ederse, Allah da kıyamet günü ona yardım eder. Ve sorgulama sırasında hüccetini ona telkin eder."235 101- Muhammed b. Ferat, İmam-ı Muhammed Bâkır'dan, o da babasından ve dedesinden şöyle nakletmişti; Resulüllah buyurdu ki: "Hiç şüphesiz Ali b. Ebi Tâlib Allah'ın ve Benim halifemdir; Allah'ın ve Benim seçtiğim kimsedir. Allah'ın ve Benim hüccetimdir. Allah'ın ve Benim kapımdır. Allah'ın ve Benim habibimdir; Allah'ın ve Benim halilimdir (dostumdur). Allah'ın ve Benim kılıcımdır. O Benim kardeşim, arkadaşım, vezirim ve vasimdir. O'nu seven Beni sevmiştir. O'na düşman olan Bana düşman olmuştur. O'nun […]

"Ya Ali, Sen Allah'ın hüccetisin, Sen Allah'ın kapısısın, Sen Allah'ın yolusun, (Kur'an'da bahsedilen) büyük haber Sensin. Sırat-ı mustakim Sensin, en yüce örnek Sensin. Ey Ali, Sensin müslümanların imamı, mü'minlerin emiri, vasilerin en hayırlısı, sıddıkların efendisi! Ey Ali, Sensin en yüce fâruk (hakkı bâtıldan ayıran) ve Sensin en büyük sıddık! Ya Ali, Sen Benim ümmetim üzerindeki halifemsin, Benim borçlarımı ödeyecek olan ve vaadlerimi yerini getiren de Sensin."238 104- "Ali b. Ebi Tâlib, dinin kapısıdır. Kim o kapıdan girerse mü'min olur."239 105- Abdullah b. Abbas'tan şöyle rivayet edilir: Biz Resulüllah'la birlikte olduğumuz bir sırada bir göçebe çıkageldi ve dedi ki, "Ya Resulallah, Ben Senden, "Allah'ın ipine sarılın" buyurduğunuzu duydum, sarılmamız gereken Allah'ın ipi nedir?" Hz. Peygamber, elini Ali'nin eline vurarak şöyle buyurdu: "İşte buna sarılın, budur Allah'ın sağlam ipi."240 106- İbn Abbas'tan rivayet edildiğine göre, Resulüllah buyurdu ki: "Ey insanlar topluluğu, bilin ki Allah'ın bir kapısı vardır ki kim […]

108- "Benden sonra öyle karanlık fitneler meydana gelecek ki, ondan ancak "ürvetü'l-vüska"ya (Allah'ın sağlam kulpuna sarılanlar) kurtulacaktır." "Bu sağlam kulp nedir ya Resulallah?" diye sorulunca, "Ali b. Ebi Tâlib'dir" buyurdu.243 109- "Allah'ın kopmayan sağlam kulpu Benim, Allah işiten ve bilendir."244 110- İbn-i Abbas'tan rivayet edildiğine göre, Allah Resulü, Ali'ye hitaben buyurdu ki: "Apaçık yol Sensin, sırat-ı müstakim Sensin, mü'minlerin reisi Sensin!"245 111- İbn-i Abbas'tan rivayet edildiğine göre Resulüllah buyurdu ki: "Ya Ali, Sen Benim havzımın sahibisin, sancağımın sahibisin, vaadlerimi yerine getirensin, kalbimin habibisin, ilmimin vârisisin, Sen peygamberlerin miraslarının emanet edildiği kimsesin, Sen Allah'ın yeryüzündeki eminisin, Sen Allah'ın yarattıklarına hüccetisin. Sen imanın direğisin. Sen karanlığın çırağısın. Sen hidayet meşalesisin. Sen din ehli için yükseltilen nişanesin; Sana uyan kurtulur, Senden yüz çeviren helak olur. Sensin apaçık yol, Sensin sırat-ı müstakim, Sensin yüzü akların önderi, Sensin dinin reisi, Benim mevlâsı olduğum herkesin, Sen de mevlâsısın. Seni ancak doğumu temiz […]

112- "Ali insanların en iyisidir."247 113- "Benden sonra yeryüzünde yürüyen en iyi insan Ali b. Ebi Tâlib'dir."248 114- İmam Câfer-i Sâdık'tan rivayet edilir ki: "Bizi sırat-ı müstakime hidayet et"249 ayetindeki sırat-ı müstakimden maksat Ali b. Ebi Tâlib'dir.250 115- Ebu Hamza Sumali'den rivayet edildiğine göre, İmam Câfer-i Sâdık'a, "Bu benim dosdoğru yolumdur. O halde onu izleyin"251 buyruğunun tefsiri sorulduğunda şöyle dedi: "Vallahi o Ali'dir; O, hem mizandır, hem de sırat..."252 116- Resulüllah (s.a.v.), Ali'ye hitaben, "Sen ümmetimin dünyada da, ahirette de en iyisisin" buyurdu.253 117- Resulüllah şöyle buyurdu: "Rabbim Bana ne fazilet verdiyse, bir benzerini Ali'ye de tahsis etti."254 118- İbn-i Abbas'ın rivayetine göre Resulüllah şöyle buyurdu: "Ali b. Ebi Tâlib, Allah Teala'nın yaratıklarının en üstünüdür. Ben hariç..."255 119- "Ali, âlemlerin erkeklerinin en üstünüdür."256 247 İsbadü'l-Hüdat c. 2 s. 171; Eş-Şehab s.3 3; El-Müsterşed s. 279 248 Keşfü'l-Gumme c. 1 s. 157; İsbatü'l-Hüdat c. 2, s. 212; İhkâkü'l Hak […]

120- "Ali, Allah indinde ümmetimin en üstünüdür."257 121- "Hiç kimse Ali'nin kazandığı fazileti kazanamamıştır. O, (yol) arkadaşını hidayete götürür. Ve helâk olmasına engel olur."258 122- Resulüllah Ali'yi eleştiren bazı sahabeye hitaben şöyle buyurdu: "Ne istiyorsunuz Ali'den... Ne istiyorsunuz Ali'den? Hiç şüphesiz Ali Bendendir, Ben de O'ndanım; O, Benden sonra her mü'minin velisidir."259 123- İbn-i Mesud'un rivayetine göre Resulüllah şöyle buyurdu: "Ali b. Ebi Tâlib, Bana nispetle bedenimdeki ruhum gibidir."260 124- Resulüllah Hz. Ali'ye hitaben buyurdu ki: "Ya Ali, Sen Bendensin, Ben de Sendenim. Senin etin Benim etime, Senin kanın Benim kanıma karışmıştır. Allah ile kulları arasında Benden sonraki bağ ve vesile Sensin. Kim Senin velayetini inkâr ederse kendisiyle Allah arasındaki bağı koparmıştır. Cehennemin derinliklerine düşecektir."261 125- İbn Abbas'tan rivayet edildiğine göre, Resulüllah, Abdurrahman b. Avf'a hitaben şöyle buyumuştur: "Ey Abdurrahman, siz Benim ashabımsınız ama Ali b. Ebi Tâlib Bendendir. Ve Ben de Ali'denim. Kim Ali'yi […]

126- "Ali Benim özümdür."263 127- "Ali, Benim köküm ve Câfer (Tayyar) de dalımdır."264 128- İbn-i Abbas, Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu rivayet ediyor: "Ali Bana göre bedenimdeki başım gibidir."265 129- Enes b. Mâlik'ten rivayet edildiğine göre Resulüllah şöyle buyurdu: "Her peygamberin mutlaka ümmetinde bir benzeri olur, Benim benzerim de Ali'dir."266 130- "Allah gökleri yaratmadan iki bin yıl önceden beri Cennetin kapısında şöyle yazılıdır: Muhammed Allah'ın Resulü'dür, Ali, Resulüllah'ın kardeşidir."267 131- Zeyd bin Ali, İmam Zeyne'l-Abidin'den, o da İmam Hüseyin'den, o da Emirü'l-mü'minin'den nakletmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu: "Ya Ali, Allah-u Teala Bana bir kardeş ve vasi tutmamı emretti. O halde Sen Benim kardeşim, vasim ve ehlim üzerindeki halifemsin. Hem hayatımda, hem de vefatımdan sonra, Sana uyan Bana uymuştur. Senden yüz çeviren, Benden yüz çevirmiştir. Seni inkar eden Beni ketmetmiş olur. Sana zulmeden, Bana zulmetmiştir. Ya Ali, Sen Bendensin, Ben de Sendenim. Ya Ali, Sen olmasaydın, nehir ehliyle savaşılmazdı." Hz. […]

diye sorunca; şöyle buyurdu: "Onlar öyle bir topluluktur ki, okun yaydan çıkıp gittiği gibi İslam'dan çıkarlar."268 132- İbn-i Abbas'tan rivayetle Resulüllah şöyle buyurdu: "Hiç şüphesiz, Allah (c.c.), Benimle Ali arasında kardeşlik bağı oluşturdu. Yedi göğün fevkinde kızımı O'na nikahladı, mukarreb meleklerini de buna şahit tuttu ve O'nu vasi ve halife tayin etti. O halde, Ali Bendendir, Ben de O'ndanım. O'nu seven Beni sevendir, O'na düşman olan, Bana düşmandır. Hiç şüphesiz melekler O'nun muhabbetiyle Allah'a yakınlaşmaktadırlar."269 133- Sağlam senetli bir rivayetle İmam Câfer-i Sâdık'tan nakledilen uzunca bir hadisin sonunda şöyle geçmektedir: Allah Resulü, Ümmü Seleme'ye hitaben şöyle buyurdu: "Ey Ümmü Seleme, dinle ve şahit ol ki; bu Ali b. Ebi Tâlib dünyada da Benim kardeşimdir, ahirette de. Ey Ümmü Seleme, dinle ve şahit ol ki, bu Ali b. Ebi Tâlib dünyada da Benim sancağımı taşıyandır, ahirette de. Ey Ümmü Seleme, dinle ve şahit ol ki, bu Ali b. Ebi […]

ve onun Şam ehlinden olan yandaşları." "Mârıklar kimlerdir?" dediğimde ise, "Nehrevân ashabıdır (Hariciler)" buyurdu."270 134- Ebu Said Aksa, İmam Hüseyin'den, o da Emir'ül-mü'minin Hz. Ali'den şöyle nakletmiştir: Resulüllah buyurdu ki: "Ya Ali, Sen Benim kardeşimsin, Ben de Senin. Ben nübüvvet için seçildim, Sen imamet için. Ben tenzil sahibiyim, Sen ise tenvil sahibisin. Ben ve Sen bu ümmetin babalarıyız. Ya Ali Sen Benim vasim, halifem, vezirim, vârisim ve evlatlarımın babasısın. Senin yolundan gidenler Benim taraftarlarımdır. Sana yardım edenler Bana yardım edenlerdir. Senin dostların, Benim dostlarımdır. Ve Senin düşmanların Benim düşmanlarımdır. Ya Ali, Sen yarın (mahşer gününde) havzın başında Benim arkadaşım olacaksın. Ve Sen Makam-ı Mahmud'da da Benim arkadaşımsın. Sen dünyada Benim sancaktarım olduğun gibi ahirette de Benim sancaktarım olacaksın. Hiç şüphesiz Seni seven saadete kavuşur ve Sana düşman olan bedbaht olur. Melekler, Yüce Allah'a Senin muhabbet ve velayetinle yaklaşır. Allah'a and olsun ki, gökte Seni sevenler, yerdekilerden […]

Resulüllah ashabı arasında kardeşlik oluşturdu. Geriye Ebu Bekir, Ömer ve Ali kaldı. Ebu Bekir ve Ömer'i de kardeş yaptıktan sonra, Hz. Ali'ye şöyle buyurdu: "Sen Benim kardeşimsin. Ben de Senin. Eğer biri Seni tanımazdan gelirse de ki, "Ben Allah'ın kulu ve Resulüllah'ın kardeşiyim." Bunu Senden sonra ancak yalancı iddia eder."273 137- Mekhül, Ebû Ümame'den şöyle rivayet etmiştir: "Hz. Peygamber, insanlar arasında kardeşlik oluşturduğunda kendisiyle de Ali arasında kardeşlik oluşturdu."274 138- "Hiç şüphesiz Benim kardeşim, vezirim ve ehlim arasındaki halifem ve kendimden sonraya bıraktıklarımın en iyisi, Ali b. Ebi Tâlib'dir. O borcumu eda edecek ve vaadlerimi yerine getirecektir."275 139- Câbir b. Abdillah'tan rivayet edilmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu: "Ben Cennetin kapısına şöyle yazıldığını gördüm. "Allah'tan başka ilah yoktur. Muhammed Allah'ın Resulü'dür. Ali O'nun kardeşidir."276 140- İmam Câfer-i Sâdık babaları kanalıyla Hz. Emir'ülmü'minin Ali'den nakletmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu: "(Ya Ali) Sen Benim kardeşim, vârisim ve vasimsim. Seni seven […]

141- Zeyd b. Ali babalarından, onlar da Hz. Ali'den şöyle nakletmiştir: "Resulüllah'tan Bana on haslet verilmiştir ki, Benden önce kimseye verilmemiş, Benden sonra da kimseye verilmeyecektir. Resulüllah Bana buyurdu ki, "Ya Ali, Sen, Benim dünyada da kardeşimsin, ahirette de. Sen kıyamet gününde Bana en yakın duracak kimsesin. Senin ve Benim evim Cennette iki kardeşin evi gibi karşı karşıya olacaktır. Sensin vasi, Sensin veli, Sensin vezir! Senin düşmanın Benim düşmanımdır. Ve Benim düşmanım Allah'ın düşmanıdır. Senin dostun Benim dostumdur. Ve Benim dostum Allah'ın dostudur."278 142- Ebu Zer Gıfari, Resulüllah'ın şöyle dediğini nakletmiştir: "Her peygamberin bir halili (dostu) vardır. Benim halilim de Ali'dir."279 143- İbn-i Abbas, Resulüllah'ın Ali'ye şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Sen, Benim kardeşim ve arkadaşımsın."280 144- "Kardeşlerimin içinden en çok sevdiğim Ali b. Ebi Tâlib, amcalarımın içinden en çok sevdiğim Hamza'dır."281 145- "Ali, Benim habibimdir."282 146- İmam Câfer-i Sâdık'tan rivayet edildiğine göre, Resulüllah, […]

onları gördüğünde yüzünü çevirdi ve tekrar, "Bana halilimi çağırın" buyurdu. Ali'yi çağırmak için gittiler. O'nu görür görmez üzerine kapandı ve O'nunla konuşmakla meşgul oldu. Hz. Ali dışarı çıktığında o iki kişi yanına gelip şöyle dediler: "Halil'in seninle ne konuştu?" Hz. Ali şu cevabı verdi: "Bana bin kapıdan bahsetti ki, her kapı da bin kapıyı açmakta..."283 147- Hz. Ümmü Seleme'den şöyle nakledilmiştir: Resulüllah'ın vefatı ile sonuçlanan hastalığında bir ara şöyle buyurdu: "Halilimi Bana çağırın." Aişe babasının peşine adam gönderdi. Babası geldiğinde Allah Resulü yüzünü kapatıp tekrar, "Bana halilimi çağırın" buyurdu. Ebu Bekir geri döndü. Bu sefer Hafsa babasının peşine adam saldı. Babası geldiğinde yine Allah Resulü, yüzünü kapatıp, "Bana halilimi çağırın" buyurdu. Ömer de geri döndü. Hz. Fâtımâ, Ali'nin peşine adam gönderdi. Ali geldiğinde Allah Resulü kalktı ve Hz. Ali içeri girdi. Sonra Resulüllah, O'nu örtüsünün altına aldı." Hz. Ümmü Seleme şöyle devam etti: "Hz. Ali dedi […]

149- Enes b. Mâlik'ten rivayet edildiğine göre, Ümmü Eymen, Allah Resulü'ne kızartılmış bir kuş hediye etmişti. Resulüllah şöyle dua etti: "Allah'ım yaratıklarının Sana en sevimli olanını Bana ulaştır ki, Benimle birlikte bu kuştan yesin." Ali b. Ebi Tâlib içeri girdi. Resulüllah şöyle dedi: "Allah'ım O'nu Benim yanıma ulaştır."286 150- Yine Enes b. Mâlik'ten şöyle nakledilmiştir: Resulüllah'ın yanında bir kuş vardı. Allah Resulü şöyle dua etti: "Allah'ım, yaratıklarının Sana en sevimli olanını Bana ulaştır ki, Benimle birlikte bu kuştan yesin." Ebu Bekir geldi, onu reddetti. Ömer de geldi. Onu da reddetti. Ali gelince O'na izin verdi.287 151- Abdullah b. Ömer'den: Resulüllah'a Ali b. Ebi Tâlib hakkında sorduğumuzda öfkelenerek şöyle buyurdu: "Ne olmuş bazı gruplara? Öyle bir kimsenin hakkında ileri geri konuşuyorlar ki, Allah katında aynı Benim sahip olduğum mertebeye ve Benim sahip olduğum makama sahiptir. Nübüvvet hariç..."288 152- Abdullah b. Mesud'dan: Resulüllah'ı gördüm ki, Ali'nin elini elinde […]

155- "Ali, velilerin efendisidir."292 156- "Ali, vasilerin efendisidir."293 157- İmam-ı Hasan'dan şöyle nakledilmiştir: Resulüllah, "Bana Arapların efendisini çağırın" dedi. Maksadı Ali b. Ebi Tâlib idi. Aişe, "Arapların efendisi Sen değil misin?" deyince şöyle buyurdu. "Ben Ademoğulları'nın efendisiyim. Ali ise Arapların efendisidir." Ali geldiğinde Ensar'ın peşine gönderdi. Yanına geldiklerinde onlara hitaben şöyle buyurdu: "Ey Ensar topluluğu, size Benden sonra sarıldığınız taktirde asla dalalete düşmeyeceğiniz şeyi göstereyim mi?" "Evet, Ya Resulallah" dediklerinde şöyle devam etti: "Bu Ali'dir. O'nu Benim sevgim için sevin. O'na Ben değer verdiğim için değer verin. Saygı gösterin. Bunu bana Cebrail emretti. Bunu Ben Allah (c.c.) tarafından size söyledim."294 158- Ebu Zer Gıfari'den şöyle rivayet edilir: Hz. Peygamber, Ali b. Ebi Tâlib'e bakarak şöyle buyurdu: "Bu göklerin ve yerlerin, ilklerin en iyisidir. Bu vasilerin efendisidir. Bu sıddıkların efendisidir. Muttakilerin imamıdır."295 159- Abdullah b. Abbas'tan: Hz. Peygamber Ali b. Ebi Tâlib'e baktı ve şöyle buyurdu: "Bu, hem dünyada […]

161- Ümmü Atiyye'den şöyle rivayet edilmiştir: Hz. Peygamber, Ali'nin de içinde bulunduğu bir orduyu savaşa gönderdi. Ben Resulüllah'ın ellerini kaldırarak şöyle dua ettiğini gözlerimle gördüm: "Allah'ım, Ali'yi Bana bir daha göstermeden canımı alma."298 162- Resulüllah, "Allah'ım Ali'nin hararetini ve soğukluğunu gider." Hz. Ali şöyle demişti: "Ben ondan sonra sıcaklık ve soğukluğun eziyetini (asla) hissetmedim..."299 163- Resulüllah buyurdu ki: "Ali'dir en büyük sıddık."300 164- Ebu Süheyle'den: Ben ve Selman-ı Farisi hac yolculuğuna çıkmıştık. Giderken Rebeze'de Ebuzer Gıfari'ye uğrayıp yanına oturduk. O, bize şöyle dedi: "Yakında, benden sonra bir fitne olacaktır. Bundan kaçış yoktur. Bu fitne sırasında Allah'ın Kitabı'na ve büyük insan Ali b. Ebi Tâlib'e sarılın ve onlardan asla ayrılmayın. Şahadet ederim ki, Allah Resulü'nün şöyle buyurduğunu duydum: "Ali'dir Bana ilk iman eden, Beni ilk tasdik eden, kıyamet gününde Benimle ilk müsafaha edecek kimse. O'dur en büyük sıddık. Ve O'dur bu ümmetin hakkı bâtıldan ayıran Fâruk'u. O'dur mü'minlerin […]

166- Ebuzer Gıfari'den: "Beni ilk tasdik edensin, kıyamet gününde Benimle ilk musafaha edecek kimse Sensin, en büyük sıddık Sensin, en yüce fâruk Sensin, hak ile bâtılın arasını ayıracaksın, Sen mü'minlerin reisisin, (dünya) malı da kafirlerin reisidir."303 167- "Ali hak ile beraberdir. Hak da O'nunla! Havuz başında Bana varıncaya kadar birbirlerinden ayrılmazlar."304 168- "Ali nereye dönerse Hak O'nunla beraberdir."305 169- Ebu Said El-Hudri, kendi Müsned'inde babasından şöyle naklediyor: Ali, Resulüllah'ın yanından geçtiğinde Allah Resulü şöyle buyurdu: "Hak bununla birliktedir, Hak bununla birliktedir."306 170- Ebuzer'in hizmetçisi Ebu Sabit'ten: Ümmü Seleme'nin yanına gittim. Baktım ki Ali b. Ebi Tâlib'den bahsedip ağlıyor. Ve diyor ki: "Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu duydum: Ali hak ile birliktedir. Hak da Ali'yle... Bu ikisi kıyamet günü havuz başında Bana varıncaya kadar asla birbirlerinden ayrılmazlar."307 171- İbn-i Abbas'tan rivayetle Resulüllah buyurdu ki: "Ali hak ile birliktedir. Hak da O'nunla... Benden sonra imam ve halife O'dur. Kim O'na […]

O'ndan ayrılırsa yolunu kaybeder ve şaşkın kalır. O Benim gusül ve kefenleme işimi üstlenir. Borcumu eda eder. O iki torunum Hasan ve Hüseyin'in babasıdır..."308 172- Hz. Ümmü Seleme'den: Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu duydum: "Hiç şüphesiz Ali, hak ile beraberdir. Hak da onunla... Onların bu beraberliği havuz başında Bana ulaşıncaya kadar asla bozulmaz."309 173- Ammar b. Yâsir'den: Resulüllah'ın Ali'ye şöyle buyurduğunu duydum: "Ya Ali, Sen hak üzere olduğun halde, çok geçmeden azgın bir çete Seninle savaşacaktır. Kim o gün Sana yardım etmezse Benden değildir."310 174- "Ali, Kur'an'la birliktedir. Kur'an da Ali'yle..."311 175- Zeyd b. Sabit'ten: Resulüllah buyurdu ki: "Hiç şüphesiz Ben sizin aranızda iki halife bırakıyorum. Allah'ın Kitabı'nı ve Ali b. Ebi Tâlib'i. O sizin için Allah'ın Kitabı'ndan daha önemlidir. Zira Allah'ın Kitabı'nda olanları da size açıklayacak olan O'dur."312 176- Bir gün Resulüllah'la birlikte, O'nun kapısında oturuyorduk. Birden Fâtımâ'yı, Hasan'ı taşıdığı halde gördük ki şiddetle ağlıyordu. Allah Resulü […]